een historisch moment; moeder aarde

img-20161031-wa0002Ruim een jaar is ze nu bij ons, de hond die uit huis geplaatst is, kleindochter van Athos. Nu 5 jaar oud. Ze was schrikachtig in het begin en het zou ons niet verbazen als ze geslagen is.De vorige eigenaar was oud en ziek, kon haar niet aan, want het is een eigenwijs sensitief ras, die Hollandse Herders.In een jaar tijd is dat sterk verminderd.Het is een goedaardige, pittige  hond waar we veel  plezier aan beleven.Isn’t she lovely?

Maar het historische aan deze foto is op de achtergrond te zien. De uitpuilende boekenkasten die we vorige week helemaal leeg gehaald hebben met als doel een gedeelte weg te doen.Tig jaar boeken verzamelen, uitdunnen; een historisch moment, dus.

Het viel me mee met welk gemak we rigoreus boeken konden wegdoen. Bijvoorbeeld twee dikke pillen van Donna Tart, in een doos voor de kerk, waar we zelf ook regelmatig een boek halen. Maar ook vuilniszakken met boeken die zo  weg konden.

Welke boeken zijn het dierbaarst?, is een vraag die ik me nu stel en ik zou het niet weten.Dat zal van dag tot dag verschillen.

13-11.Misschien Aldus Sprach Zarathoestra,Nietzsche.

7-12 Misschien ook: In Navolging van ;Thomas a Kempis, dat ik kocht toen ik in Zwolle kwam wonen. Waanders in de Broeren presenteert een nieuwe uitgave op 13-12.( En nee; ik ben geen christen en Vind vervolging van vrijdenkers en atheisten in 59 landen, zoals vandaag in de krant staat een gruwel .Volgens de International Humanist en Ethical Union scoren notoir slecht: Afghanistan,Irak,Pakistan an Saoedi-Arabie, gevolg door een hele ris landen waar het nauwelijs beter is.

Een hele rij Tandeloze Tijd van A.F.T. van der Heyden hebben we bewaard maar ik zit niet te wachten op weer zo’n dikke pil.( ben wel nieuwsgierig naar Odyssee van Jan Cremer)

Welke boeken heb je het meest ingezien? is ook zo’n vraag en dat zijn de poeziebundels, de naslagwerken. Ik open nu het boek 500 gedichten van Ilja Leonard Pfeijffer ( of Komrij ) op een willekeurige bladzijde en ik lees:

Herfst ( van Vincenzo Cardarelli, (1887-1959)

Herfst. We voelden hem al komen

in de augustuswind

in de huilende stortregens

van september,

en een huivering voer over de aarde

die nu naakt en somber

een verloren zonnetje ontvangt.

Nu verglijden en minderen

in deze herfst,die

met onzegbare traagheid voortschrijdt,

de beste jaren van ons leven

en zeggen ons langdurig vaarwel.

Veel gedichten, kunstboeken , filosofie, maar ook natuurboeken. Deze wil ik vandaag weer eens doorlezen. Erg boeiend.

Afbeeldingsresultaat voor boek cultuurhistorie van de vecht

En aansluitend wil ik binnenkort deze film zien.

Hoe staat het er voor met moeder aarde? (
Een onderwerp waar ik te weinig van af weet)

Afbeeldingsresultaat

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s