`omdat mijn fiets daar stond`

Echte verhalen van mensen; allemaal verschillend;ze blijven me boeien.

Het begon gistermorgen in mijn Wajonggroep ; waar ik meestal begin met een kringgesprek naar aanleiding van een les van Nieuwsbericht. Deze keer ging het over sinterklaas en al gauw hadden we het over kerst.

“Wat vind je leuk aan de kerst”, vroeg ik.

“Een grote tafel met Armeens eten”, zei Violetta, een Armeense,die na jaren 0mzwermingen door Nederland nu een beetje een vaste plek heeft met haar moeder, die ik ook ontmoet heb ( ouders zijn hier gescheiden.) Vanaf het begin heb ik een zwak voor haar, haar verhalen en haar temperament.Trots laat ze elke keer haar logboekje zien van haar stage in een verpleeghuis. ( Anderen daarentegen kunnen een dag stage vaak niet eens volhouden, vanwege hun sociale achtergronden)

Maandag ga ik naar haar toe voor een beoordeling van de stage.

“Hoe kan het toch dat je dan komt; want dan ben ik jarig”,zei ze opgetogen.Negentien wordt ze en ze heeft al meer meegemaakt dan menig… Ik heb beloofd een klein cadootje mee te nemen.

’s Avonds in mijn schrijfgroep kwam sinterklaas ook weer tevoorschijn; ivm een verhaal en we hadden het over jeugdherinneringen.

“Bij ons vierden we geen sinterklaas,ook geen verjaardag, mijn moeder was schizofreen en we waren gereformeerd. Ik kan me nog herinneren dat ik mijn moedere eens mee de kerk uitsleepte omdat ze tegen de dominee op de kansel tekeer ging. Ik was zes.”,zei een schrijfmaat.

Wonderlijk, al die verhalen. Van deze was ik stil.

Een andere schrijfmaat was het weekend in Amsterdam geweest. Een geschenk van zijn kinderen voor zijn verjaardag. Het filmmuseum Eye had hij oa bezocht.

Daar moest ik aan denken toen ik vanmorgen in de VK las over Louis van Gasteren , 90, waar in Eye veel aandacht aan wordt besteed.

`Analyses van de waarnemeing worden zijn documentaires genoemd,hij maakte er meer dan zestig, zoals in Omdat mijn fiets daar stond  uit 1966, over de opening van de provotentoonstelling en de toenemende agressie, die van de ene op de andere agent overslaat.`

Deze foto maakte ik afgelopen zomer. Het LIEVERDJE  stond nog recht overeind.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op `omdat mijn fiets daar stond`

  1. Laila zegt:

    “Ik heb twee jaar op de bank gezeten”, hoor ik sommige Wajongers zeggen. bij de intake. “Ik wil nu wel wat doen.”

    Ik kom net van het Industrieterrein waar G als bijrijder ( laden lossen, in volgorde) alle instellingen hier; ziekenhuis ed van eten voorziet. Hij doet het uitstekend, dus achter dat diploma ga ik vaart zetten. Zijn trajectbegeleider was er ook en als je dan de driedubbele diagnoses hoort en zijn achtergronden…

    Vandaag verschijnt “Wat werkt bij Wajongers,geschreven door Anja Holwerda van UMCG,samen met UWV.
    “Het is zelfs zo dat de medische diagnose veel minder telt, dan de sociale factoren.”
    De ouders ( zie ik ook bij moeder van Violetta; een survivor) en de eigen motivatie van de Wajongers geven de doorslag.” Velen wonen echter ook in instellingen en hebben vaak een laag zelfbeeld.

    Volgens de meest recente cijfers gaat het om 220.000 jonge mensen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s