pastiche

Gisteren had ik een etentje in hartje binnenstad. Idyllisch buiten had ik gehoopt en het kon.Op de foto is de plek te zien.

We hadden afgsproken een gedicht mee te nemen: zelf gemaakt of van een ander. Ik koos voor een tussenvorm; een pastiche, een soort persiflage op een bestaand “kunstwerk”. Van het gedicht ‘jonge sla’van Rutger Kopland zijn bijvoorbeeld heel wat pastiches gemaakt.Ik koos een gedicht van Vasalis, een zware ,dat ik nooit eerder las, en nam me voor het wat lichter te maken.

Nu worden mijn gedachten vreemd,als oude tulpen

met kleuren,die er eigenlijk niet bestaan

en uit een bijna uitgeputte stenen grond

rijzen zij op en zijn al in hun knop verwilderd.

Zij lijken op chrijsanten,doodshemden van de zomer,

ze zijn nog ouder dan ikzelf en ik herken

ze niet.Hoor:uit hun monden,

vertrokken door het bittre,dan hen voedt,

polytonaal een vreemde,vreemde taal

die ik niet wil verstaan.Maar ik vermoed

dat het een lied beduidt,van littekens en oude wonden.

Er waren haiku’s en een gedicht voor W,dementerend. Een vrouw had ‘mijn moeder is haar naam vergeten’, van Neeltje Maria Min , gekozen omdat het zo bij haar hoort. Wat schamper vertelde ze over haar broertje,dat voor de vierde keer gaat trouwen. Joodse roots hebben ze; ik heb al veel verhalen van haar gehoord.

Een zwaar gedicht, van Vasalis,maar ook prachtig.Mijn pastiche paste bij de lenteavond in de zon, met zwaardvis ( ik eet graag iets dat ik niet ken)en tiramisu en het sprankelende  klokkenspel van de basiliek  dichtbij.

Nu worden mijn gedachten vreemd,als jonge pioenrozen

met kleuren die eigenlijk niet bestaan

en uit de vochtig warme aarde

rijzen zij op met knoppen half geloken.

Zij lijken op orchideen, baby-dolls in de lente

ze zijn jonger dan ikzelf en ik ken

ze wel. Hoor: uit hun monden

geopend door het zilte zoet dat hen voedt,

polytonaal; een vreemde,vreemde taal

die ik wel kan verstaan.En ik vermoed

dat het een lied beduidt,van hoop en morgenstonden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op pastiche

  1. Laila zegt:

    Dank voor de reacties.
    “Er zijn geen woorden voor zoveel vernuft”, denk ik dan maar;-)
    De statistieken laten wel wat zien.Gelukkig.

  2. ramireziblog zegt:

    Mooi hoor, knap hoe je iets gevoelsmatig volledig de andere kant op stuurt…

  3. Tja ze leeft niet meer, dus dat biedt haar de kans zich in haar graf om te draaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s