een paar stappen vooruit denken…

Hij hakt erin; de recensie van Rob Schouten ( Trouw)  van De man zonder ziekte, van Arnon Grunberg. Hij noemt de roman een exemplarische roman van haast aforische helderheid,die humanistische clichés genadeloos blootlegt.”Scherp en sardonisch zet Grunberg een wereld neer waarin niets meer is wat het lijkt en waar de mens een speelbal is van machten die hij niet beheerst.”

Uiteraard wordt je wereldbeeld mede bepaald door wat je gezien hebt en Grunberg heeft heel veel gereisd.De tekening van Woldhek, van Herman Koch en Grunberg  staat in Vrij Nederland van deze week,; de schrijvers waren op een literair festival in Israel.Schouten stelt dat Grunberg de Nederlandse literatuur ontstegen is en dat deze roman herinnert aan Musils ‘De man zonder eigenschappen’en Kafka’s ‘Proces’.

Hoofdpersoon Sam wordt ter dood veroordeeld en hij belt zijn moeder:

“Ik heb het ten dele aan mezelf te wijten”, zegt hij.”Ik had een paar stappen vooruit moeten denken.”

De slotkonklusie van Schouten is:

De kwestie is intussen allang niet meer of Grunberg grote en mooie literatuur schrijft maar hoe diep en pijnlijk hij in onze humanistische gemeenplaatsen boort. Na ‘De man zonder ziekte’ben ik geneigd te zeggen: dieper dan ooit.

Indringend;zo’n recensie,maar wat moet je ermee?

Ik ga naar buiten, wandelen met de hond en me voorbereiden op een paar vrije dagen met wat gezelligheid, met dierbaren, en genieten van het wonderschone weer.

Misschien lees ik het boek ook wel.

Ik ben geneigd het ja en nee met Grunberg’s wereldbeeld eens te zijn. Het referentiekader speelt daarin een grote rol.

In hoeverre zijn we een speelbal van machten die we niet beheersen?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op een paar stappen vooruit denken…

  1. Jezzebel zegt:

    Ha, Grunberg heeft een nieuw boek.
    Hij is mijn grote held.
    Zijn beeld van de wereld is zo genadeloos scherp dat ik soms nauwelijks durf verder te lezen.
    Heerlijk, hij zet je altijd aan het denken.

  2. Laila zegt:

    Ha die Jazzy,

    Een held; nee zeker niet.Bovendien ben ik benieuwd naar “zijn opname.”( waar ik over blogde)
    Als moeder, vrouw van enzovoort kan ik me niet permitteren alleen maar te denken. Er moet eten op tafel, boodschappen gehaald, huis schoon.Een vorm van “praktisch humanisme.”;-)

    Het in Opzij genoemde boek van Rosita Steenbeek, die met haar vriend fietste van Amsterdam naar Delphi lijkt me ook wel wat.Heerlijk zo’n tocht drieduizend jaar terug in de tijd.Drieduizend kilometer.

    ‘Op een warme namiddag in Amsterdam vertrokken ze. Na Rijn,Zwitserse Alpen,donder,bliksem,Rubicon,Padre Pio en een bijna fatale zandverstuiving kwamen ze na veertig dagen aan in Delphi. “Ken uzelve’,gebood het orakel. Nooit hadden ze gedacht daar op deze manier achter te komen.”

    Een wervende tekst van de Arbeiderspers.

    Wat een prestatie,niet?
    Niks voor jou;zo’n tocht:-)

    • Laila zegt:

      Al die reacties van “speelballen”bij Selma.
      Het mag hier ook hoor.
      Inmiddels ben ik bij Waanders geweest. Dat wordt genieten in de tuin.
      Van Amsterdam naar Delphi:-)

  3. Jezzebel zegt:

    @Laila, Opzij literatuurnummer is een cadeautje.
    Bij alle praktische dingen die ik óók doe, blijft denken nooit uit.
    (So far voor de vrije wil 😉 ).
    Lekker dat je jezelf verwend hebt, geniet ervan!

  4. Selma zegt:

    Denk eens een paar stapjes vooruit, Nacht,
    wanneer je winkelt bij AH en je plastic wegwerpflesjes koopt.
    Kusjes, Selma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s