duivelskunstenaar/ september 2016 NIEUW !

“De werkelijkheid is complex. Als de evolutionaire psychologie van nu iets laat zien,is dat we in 2012 nog altijd zijn behept met een heleboel reflexen die we niet begrijpen en die nog dateren uit de steentijd,of ver daarvoor. En daardoor draait de boel steeds weer in de soep.”

De sombere slotwoorden van massapsycholoog Jaap van Ginniken naar aanleiding van Het Enthousiasme Virus,zijn nieuwe boek.Zijn er nog authentieke mensen of is zo langzamerhand alles een soort misselijkmakende “eenheidsworst”geworden?

Een van de fascinerende verworvenheden van het internet is de schat aan informatie die je kunt opzoeken. Zo is de bibliotheek van Kees Fens, die prachtige essays heeft geschreven,te bezoeken. Ik geloof dat ik zijn laatste column nog ergens bewaard heb.

Tot mijn genoegen kom ik een schrijver tegen ,waarvan ik onlangs een essay ( over Emily Dickinson; zie pilgrimage) in een blog plaatste.Simon Vestdijk.We hebben heel wat romans van hem, mijn partner is een groot liefhebber, maar ik hou erg van zijn non-fictie. De toekomst der religie bijvoorbeeld.Een visionaire geest vind ik hem. Duivelskunstenaar wordt hij ergens genoemd.En tot mijn verrassing had hij een grote liefde. Henriette van Eyck.( Of is dat typisch iets voor vrouwen, dat ik dat ‘leuk”vind?)  De biografie van Wim Hazeu staat nu op mijn verlanglijstje.

Ik hou het meest van authentieke mensen, die dicht bij zichzelf blijven.

afbeelding 1. portret Vestdijk ( Paul Citroen)

afbeelding 2. bibliotheek Kees Fens.


September 2016

Net verschenen

S. Vestdijk: Gepassioneerd wikken en wegen

 

 

Deze bundel getuigt van Vestdijks “duizendvoudige tong”, van zijn niet te evenaren veelzijdigheid als essayist, criticus, recensent en polemist. Zijn verzamelde muziekessays beslaan 10 delen; essays en artikelen over andere onderwerpen werden gebundeld in boeken met onvergetelijke titels als  De glanzende kiemcel, De leugen is onze moeder, Zuiverende kroniek, Lier en lancet, Muiterij tegen het etmaal, De Poolse ruiter, Voor en na de explosie. Het eeuwige telaat en Gestalten tegenover mij. Ruim 700 stukken werden niet gebundeld, wat gelijk staat aan 10 tot 15 delen dundruk. Noch de overheid noch uitgevers waren bereid een dergelijke omvangrijke editie mogelijk te maken.

Uit het ongebundelde kritische en beschouwende literaire werk is nu een noodzakelijke representatieve bloemlezing samengesteld die recht doet aan vele aspecten van de criticus en essayist Vestdijk.

Vestdijk beschikte als geen ander over een vlijmscherp analytisch vermogen. Daarenboven was hij even nieuwsgierig naar de dichteres Emily Dickinson van wie nog niemand in Nederland gehoord had, als naar de meestervervalser Han van Meegeren die hij in een Amsterdams café sprak. Enthousiast toonde hij zich over de eerste werken van Anna Blaman, W.F. Hermans, Gerard Reve, Leo Vroman en Hugo Claus en opgetogen was hij over buitenlandse auteurs, over bijvoorbeeld  Kafka, Thomas Mann, Ernest Hemingway, Henry Miller, Graham Greene, Camus, Sartre en Simone de Beauvoir. Hij bracht verslag uit over zijn leeservaring, nadat hij eerst diep in hun werk was ‘ondergedoken’.

Bij het schrijven had Vestdijk altijd de lezer voor ogen die volgens hem ‘recht had op genot’, dat wilde zeggen dat hij de lezer zijn humor en zijn persoonlijk standpunt niet onthield. ‘Zijn onze lezers niet ons kroost, waartegenover wij verplichtingen hebben,’ schreef hij aan de dichter Marsman. Tot zo’n verplichting rekende hij dat zijn essayistisch werk origineel moest zijn. Het schrijven van een essay was voor hem een vorm van ‘gepassioneerd wikken en wegen’.

Deze bloemlezing telt zes afdelingen waarvan er twee gewijd zijn aan de schrijver zelf, in de vorm van interviews en in de vorm van enkele essays waarin Vestdijk met enige verwondering ingaat op zijn eigen werk.

Inleiding, verantwoording en register doen recht aan Vestdijks essayistische en kritische bijdragen aan de Nederlandse literatuur die geenszins gedateerd zijn.

Wim Hazeu. Biograaf van Vestdijk.

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op duivelskunstenaar/ september 2016 NIEUW !

  1. GeertSchmitz zegt:

    Gelukkig zijn er nog heel veel originele mensen. Ik knap enorm af op mensen die zeggen dat alles al is ontdekt. Ontdekken doe je zelf, in je eigen verbeelding, elke dag weer opnieuw.

  2. Dat eerste doet me denken aan: ‘tranen van de krokodil’. Enige mate van programmering vanuit de hersenen kunnen we niet aan ontkomen. Bewust worden van dergelijke mechanismen maakt het ontsnappen eraan wat gemakkelijker. De eenheidsworst zal wel goed zijn voor de economie, maar ik heb er niets mee. Ik heb nog nooit wat gelezen van Vestdijk…Misschien zou ik dat eens moeten doen.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s