zonnewijzer/ oktober 2016 essayprijsvraag Anil Ramdas

Al vroeg was ik bezig met een stukje van mijn zoon; die gevraagd had de taal te verbeteren.Een analyse van een onderzoek over bewegen en welbevinden. Sociale steun blijkt een belangrijke omgevingsfactor. Dat lijkt een open deur intrappen.

Er is veel eenzaamheid.Iedereen kent eenzame momenten. Het leven kan keihard zijn en mensen hard maken. Er zijn mensen die nauwelijks nog een gevoelsleven hebben. Cynisme viert hoogtij ( als een soort van zelfbescherming) ;een vorm van verarming.Vanmorgen stond in Trouw over Anil Ramdas:

Afbeeldingsresultaat voor anil ramdas

“Hij was eenzaam,ontheemd en had het gevoel te vechten tegen demonen.” Tragisch; temeer daar hij in de laatste uitzending van ZOZ niets daarvan liet blijken. In hoeverre heeft zo’n man zich gesteund gevoeld,denk ik dan.

Ik had eens een blogje over: Waar houd je van?

De Prinsentuin in Groningen; daar houd ik ook van. Ik was er met dierbaren toen we uit het ziekenhuis kwamen na een doorwaakte nacht. Ontredderd. Ik was er met een vriendin bij de dichters; maar ook wel alleen bij de dichters.

Nog een paar dagen werken en dan is het vakantie. Ik ga een beetje klussen, lezen, schrijven en misschien wel naar de Prinsentuin.

De zonnewijzer uit 1731  is prachtig. Het is nu echt langer licht.

De latijnse tekst betekent:

De vergane tijd is niets,

de toekomende onzeker,

de huidige wankel.

Zorg dat je die van jou niet verspilt.

blog no.700

—————————————————————————

Essays over identiteit en beschaving

Anil Ramdas Essayprijsvraag

Anil Ramdas was schrijver, journalist en programmamaker. Vijf jaar na zijn dood hebben De Groene Amsterdammer (waar hij redacteur was), De Balie (waar hij directeur was), De Bezige Bij (waar zijn boeken verschenen) en zijn familie het initiatief genomen tot een Anil Ramdas Essayprijs.

26-10-2016

Het thema voor de prijsvraag is ontleend aan twee centrale begrippen in het denken van Anil Ramdas: identiteit en beschaving. Ramdas schreef uitgebreid over de migrantenervaring, over de nostalgie naar een verleden dat nooit heeft bestaan. Over de beklemming van de eigen groep en over nestbevuilers. Identiteit was voor hem een persoonlijke zaak, maar hij liet ook zien hoezeer die vrijheid bevochten moet worden op een samenleving die juist vooringenomen beelden koestert en etiketten (zoals ‘niet-westerse allochtoon’) op je plakt. Hij liet zich daarbij inspireren door schrijvers die hij bewonderde, zoals V.S. Naipaul, Salman Rushdie en Stuart Hall. Hij reisde de wereld rond om zich te verwonderen, van Suriname tot Zimbabwe en India. Hij bracht de subtiele manieren in kaart waarop mensen verschillen voelbaar maken, maar legde ook harde uitsluiting bloot. Hij schreef niet alleen over de invloed van migratie op nieuwkomers, maar ook over de invloed van migratie op de gevestigden. De confrontatie met het vreemde noopt tot reflectie op het eigene.

Anil Ramdas was kritisch over het idee van een Nederlandse identiteit, maar hij hield van grote woorden als beschaving. ‘Beschaving ligt altijd ver weg. Het is net als de horizon. Je kunt fietsen wat je wilt, maar je komt er nooit’, schreef hij in zijn beschavingslezing. Het bijzondere aan het idee van de westerse beschaving was volgens hem juist het vermogen tot zelfkritiek. Ramdas waarschuwt dat in de overijverige pogingen om de beschaving te verdedigen juist dat vermogen tot zelfkritiek verloren dreigt te gaan.

Voor deze essayprijsvraag nodigen we schrijvers uit om hun visie te geven op identiteit en beschaving. Anil Ramdas had een scherp oog voor de opkomst van populisten en maatschappelijke verharding. Toch wilde hij daar niet over schrijven in een politieke stijl, maar een literaire. In zijn visie was het essay de ideale vorm voor beschouwingen over multiculturele kwesties, omdat het zich bij uitstek leent voor die persoonlijke en literaire stijl. In een essay spreek je niet namens anderen, maar alleen namens jezelf. Hij hield van essays die een mengeling zijn van persoonlijke ervaringen, journalistieke observaties en wetenschappelijke inzichten. We hopen op verhalen die actueel zijn en tegelijkertijd buiten de tijd staan. Zoals het werk van Anil Ramdas ook oneigentijds is, en zoals zijn ideeën over identiteit actueler zijn dan ooit omdat multiculturele kwesties meer dan enig ander onderwerp mensen verdelen en beroeren.

De regels van de prijsvraag:

– De omvang van de essays is 3000 woorden.

– Insturen van een essay onder pseudoniem is niet toegestaan.

– De essays mogen niet eerder zijn gepubliceerd.

– De essays moeten vóór 9 januari 2017 worden verstuurd naar redactie@groene.nl, onder vermelding van Anil Ramdas Essayprijsvraag.

– De essays zullen anoniem worden beoordeeld, op de ingezonden bijlagen mogen geen auteursnamen staan.

De jury bestaat uit:

Stephan Sanders (voorzitter)

Karin Amatmoekrim  (schrijver van Het gym, Tenzij de vader)

Sjoerd de Jong (NRC Handelsblad)

Sheila Sitalsing (de Volkskrant)

Xandra Schutte (De Groene Amsterdammer)

De winnaar van de Anil Ramdas Essayprijsvraag ontvangt een prijs van 2500 euro.

De prijs zal worden uitgereikt op 16 februari 2017 tijdens een speciale avond in De Balie in Amsterdam waarbij wordt stilgestaan bij het werk van Anil Ramdas. Het winnende essay zal worden gepubliceerd in De Groene Amsterdammer.


Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

16 reacties op zonnewijzer/ oktober 2016 essayprijsvraag Anil Ramdas

  1. Wllm Kalb zegt:

    Mooie, wijze tekst op die zonnewijzer.

  2. lebonton zegt:

    een goede dagspreuk, en dan voor elke dag.

  3. naar de Prinsentuin gaan is geen verspilling😉

  4. Spuit11 zegt:

    hoop wel dat ze het theehuis weer openen, even oversteken vanuit het schoolplein en ik ben er.
    maar ik mis de glazen thee en de plakken cake.

    Mooi blog, vooral de tekst over eenzaamheid en Anil Ramdas, aanbevolen!

  5. laila zegt:

    Zoveel aardige reacties steunen wellicht om door te gaan:-)))

  6. svara zegt:

    wijze tekst op die wijzer
    700 da’s heel wat tenzij je het leest voor: de vergane tijd……🙂

  7. laila zegt:

    Dat klopt svara.
    Ik ga in alle rust aan een volgend blogje werken, maar heb het hier op mijn werk ook druk ( nog 2 werkveldbezoeken oa )en zal zeer waarschijnlijk na de voorjaarsvakantie wel doorgaan.
    Een glas water met een bruistablet, dat is creativiteit en ik heb in 5 jaar heel wat lijnen waar ik gestaag aan doorwerk.:-)Op 13 na 18.000 bezoekers.Ik ben weer stil.

    Je bent er niet ingetrapt. Ha.

  8. Je bent toch een beetje in de war. De Prinsentuin, die is in Leeuwarden.
    Inspireerde Vestdijk tot een van zijn beste boeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s