lege plekken in de kunstgeschiedenis

Soms treft je iets als een mokerslag.

Ik heb het  bij deze tekening ( groter in Trouw)gemaakt door Florette Dijkstra die geinterviewd wordt door Peter Henk Steenhuis.

Jij zit zelf vaak zo achter een bureau.

Het zou goed zijn als ik vaak zo achter een bureau zou zitten.

Waarom?

In mijn werk ben ik op zoek naar de “lege plekken”in de kunstgeschiedenis. Ik zie de kunstgeschiedenis als een fictief verhaal dat telkens opnieuw wordt verteld. Wat in het  verhaal vergeten wordt probeer ik te reanimeren,zoals deze man achter de tafel, Michel Suphor. Michel Suphor is het pseudoniem van Ferdinand Louis Berckelaers ( 1901-1999),een Belgisch kunstenaar die voor WO 2 zijn belangrijkste abstracte werk maakte; dat is inmiddels bijna in vergetelheid geraakt.

Rechts de werkkamer van Rilke.

 

Dijkstra komt volgende week zaterdag met een nieuw kunsttijdschrift “Kunstwordtterugkunst“, met op de omslag een schilderij van Thomas Huber, omdat je de zorg voor kunst nooit aan anderen kunt overlaten,niet aan galeries,musea,aan de instanties die zich tussen de kunstenaar en de maatschappij hebben gedrongen.Een andere reden is dat Huber zijn publiek adviseerde een plaats te zoeken in het schilderij. Als je dat doet,en je laat je verbeelding los op wat je ziet,zie je daarna de wereld anders.

Hoewel het in eerste instantie de potloodtekening is die me treft, vind ik de visie ook origineel en verrassend. Geschiedenis; ook kunstgeschiedenis kan steeds herschreven worden.

Dit is bijdrage 692; ik probeer , ijs en weder dienende de 700 te halen.

Op 11 en 12 februari exposeren de kunstenaars van het tijdschrift in de Ketelfactory.( www.ketelfactory.nl)

www.florettedijkstra.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op lege plekken in de kunstgeschiedenis

  1. Deze visie op de kunsthistorie onderschrijf ik. Toch zou ik de term “lege plekken” eerder willen vervangen door “herwaardering”.
    Kunsthistorie is niet statisch maar dynamisch, als onderzoeksveld interessant vanwege de vele, vaak tegenstrijdige meningen en invalshoeken van kunsthistorici en kunstenaars, soms veroorzaakten een of twee onderzoekers een revolutionaire visie betreffende de tijdgebonden algemeen geaccepteerde visie op een kunstenaar. Ik zie de kunsthistorie als een steeds verschuivend kaleidoscopisch beeld en daarom interessant.
    In de 19-e eeuw was Vermeer vergeten en een werk te koop voor f 25,- Honderd jaar later hergewaardeerd en voor de burger onbetaalbaar. Voor de tweede wereldoorlog kon een Amsterdamse antiquarische boekhandelaar moeiteloos een expositie van etsen van Rembranddt organiseren. Nu oonmogelijk.
    Deze antiquaar sprak ik in 1972 in Amsterdam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s