glas;binnen en buiten en een beetje kamagurka




Het gonst op mijn werk.
Ook als je in het X-gebouw bezig bent.Veel glas.
Volgens de Bond Nederlandse Architecten het mooiste nieuwe gebouw van Oost-Nederland.
De jury roemde "het intelligente,eenduidige,krachtige concept,de stedenbouwkundige inpassing,de mooie gelaagdheid,de heldere indeling en de detaillering", lees ik net in de krant.( He; vorige  week las ik dat ze het gebouw vonden détoneren en dat is ook zo. Wat is dit voor een nieuwsgaring?)



Ik heb er deze week weer van alles beleefd, maar ook in andere gebouwen.
Bij een college filosofie  van een collega gisteren werd ik weer eens getroffen door de inzichten van Aristoteles ( ook in relatie tot Thomas van Aquino),maar je hebt amper tijd om daar over na te denken.En ik ergerde me omdat mijn collega,net als de vorige keren,eigenlijk een soort monoloog hield. Tjonge; hij wil graag zijn ding doen, maar …



Vlucht naar buiten om een shagje te roken en ontmoet collega J,(doctor) die een soort Congo-boek over Cambodja gaat schrijven; een land waar hij meerdere malen geweest is en gewerkt heeft en met de motor doorheen gescheurd heeft.

Hij heeft inmiddels een fonds verworven, een plan ingediend en gaat deze zomer weer.
Het is niet uitgesloten dat het nog beter wordt zelfs ( Als Congo)
Rauwer ; met minder literaire hoogstandjes..Ik verwacht er veel van.







En dan begint het bijna te duizelen van de ideeen;ik loop door één van de gangen naar de mediatheek , waar mijn oog valt op De Kracht van Kunst, van Simon Schama.
Die neem ik mee.


En dan zie ik op een tafel in de hal paarse kaartjes.
Van het Geert Groote-instituut en ik denk ik even terug aan de twee bezinningsdagen in Vught, waar ik aan mee had gedaan. (het Geert Groote-instituut op mijn werk  ontwikkelt allerlei van dat soort activiteiten)











We leven in de 40 dagen voor Pasen, lees ik.
De paarse tijd.
Tijd voor bezinning.


* wat wil je nu eigenlijk zelf?
*wat vind je belangrijk?
*aan welke mensen zou je aandacht willen besteden?


Dat soort vragen lees ik.


Zoals Kamagurka verbeeldt in het Glasmuseum met "de man met de kleren van binnen".
Daar wordt de vraag gesteld of individualiteit wel bestaat. We begeven ons immers hoe dan ook steeds weer in groepen ,subculturen.
Individualiteit is een soort luchtspiegelng,lees ik daar.
Maar wie zouden we kunnen zijn?
Hoe kunnen we onszelf anders zien?







Ik  ga dit weekend maar eens lekker met de hond wandelen  en over de markt slenteren.


Buiten.


Een prettig weekend wens ik de lezer.



afbeelding2.
kamagurka in het glasmuseum

 



Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op glas;binnen en buiten en een beetje kamagurka

  1. anna zegt:

    Tjonge; weer een 0 laila. Wat saai.
    Waarvoor zou je de moeite nog doen?
    Zou je niet eens naar een dynamischer blogplek gaan zoeken?
    En dan niet in zo’n nog saaier hoekje!
    Voor vblog hebben zich zo weinig mensen opgegeven.

  2. laila zegt:

    Niet zeuren anna.
    Kamagurka is mooi en past bij deze maffe spamsfeer.
    Gewoon doorgaan.

  3. Blew zegt:

    Gewoon doorgaan! Detoneren is vaak beter dan inpassen. Groet en prettig weekend!

  4. laila zegt:

    Helder blijven denken Blew.
    Ik heb het over verschillende,tegenstrijdige informatie over een gebouw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s