soos 'n liewenheersbesie


 
Gisteren heb ik dit boek geleend.
Niet de nieuwe  versie met de actrice; alsof ik bang was dat de film geen recht zou doen aan Ingrid Jonker.

 
Ronald Giphart geeft in zijn column toe dat hij geroerd was en de recensie van Black Butterflies in de VK is goed.
In de Stentor gaat het over de carriere van Paula van der Oest met deze internationale film.
 
"Van der Oest ziet de afwijzing van haar vader als de belangrijkste reden dat ze in 1965 op 31-jarige leeftijd de zee inliep om er niet meer levend uit te komen."
 
"Het is waar dat ze een genetische aanleg voor depressiviteit had-haar moeder werd in een inrichting opgenomen
( Het lijdt geen twijfel dat Abraham Beatrice al na enkele jaren ontrouw was.Beatrice,aan haar lot over gelaten en zonder bron van inkomsten,trok bij haar ouders in,aldus  Henk van Woerden)
-maar die aandoening werd getriggerd door de verhouding met haar vader. De relatie tussen vaders en dochters is enorm belangrijk. Het klinkt misschien simpel,maar je vader is de eerste man in je leven. Er zijn weinig dochters die de band met hun vader,ook al is die nog zo slecht,kunnen doorsnijden", aldus Van der Oest.
Ook bij die moeder is het de grote vraag of haar manische-depressiviteit, die misschien latent aanwezig was niet getriggerd is door het verlaten van de echtgenoot.

 
Verder gaat het over het niet gebruiken van het Zuid-Afrikaans, vanwege de verkoopbaarheid van de film.

 
En toch.
Het vroege verlies van haar moeder,die door het "noodlot" ( aanleg en/of omstandigheden) doorgesneden band, lijkt mij essentieel.
Vandaar dit gedicht dat ze opgedragen heeft aan haar moeder.
 
In het prachtige Zuid-Afrikaans en in het Nederlands.
 
Ladybird
(’n Herinnering aan my moeder)
 
Glans oker
en ’n lig breek
uit die see.
 
In die agterplaas
erens tussen die wasgoed
en ’n boom vol granate
jou lag en die oggend
skielik en klein
soos ’n liewenheersbesie
geval op my hand.
 
vertaling Gerrit Komrij.
 
Ladybird
(Als herinnering aan mijn moeder)
 
Okergloed
en een licht breekt
uit de zee.
 
Op het achtererf
ergens tussen het wasgoed
en een boom vol granaatappels
jouw lach en de ochtend
schielijk en klein
als een lieveheersbeestje
dat valt op mijn hand.
 

 
 
 
 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op soos 'n liewenheersbesie

  1. Christien Damman zegt:

    http://www.vpro.nl/programma/zomergasten/afleveringen/17869683/items/18791268/
    een bijna niet te evenaren mooie documentaire die ooit de zilveren roos van Montreux ontving.
    Ik ben niet zo’n fan van Carice, teveel actrice.

  2. laila zegt:

    @Christien.
    Ja; prachtig. Ik had al eerder bijdrages over haar; oa 28-9-2007.
    Waar blijft de tijd?;-)

  3. laila zegt:

    Vanavond korreltjie niks is my dood.
    Het uur van de wolf..
    Ned 2 23.35

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s