soul/blues



 

Een belangrijk criterium voor het al dan niet krijgen van een burn-out is het team.
Met een goed team kun je bergen verzetten.
Mijn team valt uit elkaar. Er is ziekte, naderende pensionering en dat maakt het werken zwaarder.
Met één been sta ik in het oude, met het andere in het nieuwe team,maar emotioneel nog voor driekwart in het oude.
(Het nieuwe heeft gisteren bekend gemaakt een contract te hebben met Overijssel wat betreft Empowerment. Daar houd ik wel van)
 

 


 

Vanmiddag heeft de collega/filosofiedocent weer een uurtje gevonden om ons uit te nodigen zijn reader "Eigenwijze dwarsliggers en gedreven doordenkers" te bespreken.Hij is een rasverteller dus er komen veel collega’s op af.

 

Zo meteen, in de trein naar Zutphen lees ik over Aristoteles, De Stoa,Seneca, en Augustinus.

 

"Denk ook eens na over De Ziel", heeft hij gemaild.

 

En daar kun je eindeloos mee bezig. Niemand weet het precies.

 

Zoals ik in een bijdrage van maart 2007 over creatief schrijven schreef is het de creativiteit die vleugels geeft.
"Maar een schrijver moet toch ook alleen kunnen schrijven ? "stelde ik daar.

 

En dat heb ik altijd ook gedaan.
Het Saraboek, essaywedstrijden enz.

 

Het VK-blog maakt echter dat je in een Team schrijft en dat geeft extra glans.Althans dat kan het geven en na een periode van malaise hoopte ik er steeds weer op.
Eén van de verworvenheden van het internet, met alle kwalijke kanten van dien.

 

Soul.

 

Heel mooi vind ik het slot van De Windstilte van de Ziel van Joke Hermsen, waarin ze op alle mogelijke manieren de ziel verkent. Bij filosofen, tijdens het wandelen, mijmerend op een kamer, door te vragen aan haar kinderen.

 

"Maar pas toen we tegen middernacht in de oude graanhal belandden en daar Big Pete Pearson-The King of Blues of Arizona-hoorden, wisten we weer wat blues was.
"I’m a screamer baby.

 

 
Het was de ziel zelf die zong."



afbeelding:
Big Pete Pearson.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op soul/blues

  1. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Ik heb er een jaar gewerkt.
    Niet als lesgever, andere afdeling,
    maar ik mis de sfeer van de school.

  2. Wim Duzijn zegt:

    Een ziel zonder tederheid is geen ziel.
    Misschien goed daarom om dat uit het leven weggewiste begrip eens centraal te stellen…http://astroanarchist.wordpress.com/4-video/

  3. Maria Trepp zegt:

    "Mijn team valt uit elkaar"dat ook nog, nadat ons Volkkranthuisje nu op instorten staat….
    sterkte

  4. lebonton zegt:

    een mooie en -vervelend genoeg- actuele bijdrage.
    en het is waar, ook eenzaamheid gedijt het best in gezelschap.

  5. laila zegt:

    Net terug en voor de verandering reageer ik per persoon.
    @CAM.
    Ik was net in de psychiatrie en het belang van ( vrijwilligers) werk, sociale contacten kan veel draaideurgedoe ( en geld) voorkomen.
    Tot mijn schrik is het medisch model ( de pillen) weer sterker aan de macht.
    Dat je de werkomgeving , collega’s ed mist kan ik me voorstellen.

  6. laila zegt:

    @Wim.
    Try alittle tenderness:-)
    Zo’n blueszanger is ook rauw en echt.
    nb
    Ik kreeg in de psychiatrie een tip over een indrukwekkende film.
    Over een filmacademiestudent die psychotisch wordt.
    Verloren jaren van Bas Labruyere. Ken je die?

  7. laila zegt:

    @Maria.
    Het is dubbelop.
    Dank voor je medeleven.

  8. laila zegt:

    @lebonton.
    "Eenzaamheid gedijt het beste in gezelschap".
    Eigenlijk moet ik daar om lachen.
    Ik zie in het VK-blog ook de voordelen van een team.
    Qua inspiratie en samenwerking;soms.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s