super mario en de blogwereld

Maandag werd de besnorde loodgieter 25 jaar. Super Mario, die de wereld massaal aan het gamen bracht. Enige gelijkenis met Hitler lijkt me voor de hand te liggen en dan heb ik het niet alleen over de snor.

De onderbuik bijvoorbeeld die zowel Hitler als het verslavende gamen in beroering weten te brengen.

Soms denk ik wel eens dat de blogwereld ook louter een gamewereld is.

Soms duiken overal gelijk fietsen op of de kleur geel. Alsof een Super Mario aan de touwtjes trekt en instructies geeft.

Wat is dat voor een populatie, denk ik wel eens, die VK-blogpopulatie? De gemiddelde leeftijd is hoog, er zijn veel mannen , het cynisme ( symptoom van depressie) druipt er soms af en regelmatig duikt de sjeks weer op , zowel heumeu als hetereu en die doet ook al een appel op de onderbuik.

Een hoge gemiddelde leeftijd hoeft niet veel te zeggen over oorspronkelijkheid, die ik hier overigens regelmatig weinig tref, maar wel over de leeftijdsfase. Je hebt het gehad met het werkende leven. Vaak is verveling troef.
"We gaan maar weer eens een blogje maken."
Natuurlijk zijn er ook hier ouderen die steeds weten te verrassen.

Weinigen putten uit een werkend leven, lijkt mij. Of zijn het alleen maar saaie geestdodende baantjes?

Gisteren had ik weer een interessante dag. De kennismaking met de bachelor-groep maatschappelijk werk. Vorig jaar is een inval-docent bijna weggehoond, bij wijze van spreken en het vereist een open,stimulerende  houding , om met deze volwassenen om te gaan.

Een Iraanse vrouw van 46 vertelde over haar stages bij vluchtelingenwerk en nu; in de GGZ.
Maar ze is ook moeder van drie kinderen; toentertijd herenigd met haar man, vluchteling en haar zoon studeert geneeskunde in Groningen.
Met één klap was mijn beeldvorming verward en "nieuwsgierig"vroeg ik wat haar man doet.
"Hij is huisarts hier met een praktijk."

Prachtig zo’n afwijking van het stereotiepe en dit soort verhalen kan ik bij veel studenten vertellen.Er is bijvoorbeeld een vrouw die werkt bij een grote bank in Amsterdam. Daar moet ik ook een kijkje nemen. Of ze het goed doet en beoordelen of de werkplek voldoet aan de eisen van de opleiding.

Ze voelen zich gestimuleerd in het volwassenenonderwijs en dat brengt mij op de column van Pieter Hilhorst vandaag.
"Het nieuwe kabinet geeft elke hoop op dat de overheid in staat is burgers te stimuleren, om ze te helpen het beste uit hun zelf te halen. Dat is een armoedig wereldbeeld."

Een harde vadermoraal noemt Hilhorst de uitgangspunten van Wilders en Rutte.

Daar schieten we niets mee op.Sterker nog; het leidt tot verder barbarisme, want alles dat onderdrukt wordt geeft scheefgroei.

De Super-Mario’s van de politiek. Verslavend , vanwege de spierballenretoriek,geestdodend en barbarisme stimulerend.
Godverdomme.

Ach; geef ze brood en spelen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 reacties op super mario en de blogwereld

  1. antoinette duijsters zegt:

    Laila, niet generaliseren, ik bv praat niet graag over mijn werkzaam leven, net zo min wil ik klagend door het leven gaan.
    Blijft over datgene waar ik al heel lang mee bezig ben, wat ik echt belangrijk vind, namelijk de veelzijdigheid van de natuur.
    Dat jij daar weinig interesse in hebt, het zij zo.

  2. laila zegt:

    @antoinette.
    Wie zegt dat ik daar weinig interesse in heb?
    Kun jij wel lezen?

  3. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    "Weinigen putten uit een werkend leven, lijkt mij. Of zijn het alleen maar saaie geestdodende baantjes?"
    Poeh, dat is erg kort door de bocht. Generaliserend.

  4. antoinette duijsters zegt:

    Laila, misschien laat het te weinig merken, die interesse.

  5. laila zegt:

    @Cam.
    Het is een vraag.
    Waarom wordt er weinig vanuit werksituaties geblogd? Terwijl een mens daar een substantieel van zijn/haar leven doorbrengt? Althans velen; tenzij…
    @antoinette.
    Zelf heb ik een paar natuurblogs en ik ben al tig jaar lid van natuurmonumenten ( en Landschap Overijssel), maar mijn prioriteiten liggen anders. Zie doelstelling.

  6. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Dan heb ik de vraag niet herkend.
    Ik heb een korte periode over mijn werk geblogd. Over mijn frustraties over de werkelijk belachlijk en belabberde organisatie.
    het kostte mij mijn baan.
    De man die geen tijd had om mij fatsoenlijk in te werken,
    had wel tijd om mijn blog te lezen op Internet.
    Ik was daar uitzendkracht,
    en ik kon gaan.
    Het werk dat daarvoor had vond ik wel interessant om te doen,
    maar het leverde mij weinig blog inspiratie op.
    Wat ik doe? Ik ben secretaresse,
    ooit ook een schooljaar op Windesheim.
    helaas voor mij gingen ze fuseren,
    en waren er mensen met een vaste aanstelling boventallig,
    en gingen voor.

  7. laila zegt:

    Cam.
    De vrouw die in hierboven noem is 14 jaar directiesecretaresse geweest bij een grote bank. Nu is ze, bijna maatschappelijk werkster, met meer voldoening.
    Niks voor jou:
    Een andere weg?

  8. Frans Muthert zegt:

    Hallo Laila,
    Ik heb je bijdrage een paar keer gelezen omdat ik wat moeite had om er achter te komen hoe de verschillende elementen structureel passen in je thema.
    De titel en het eerste gedeelte zijn wat mij betreft voornamelijk een lokkertje. Met Super Mario en de blogwereld ben je daar meteen in geslaagd. Hoewel voor mij niet nodig want ik lees je zonder zo’n aanhef ook wel.
    Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat je een te somber en generaliserend beeld schetst van de blogwereld. De gemiddelde leeftijd zal hier inderdaad wel wat aan de hoge kant zijn. So what? De kleur geel mag wat mij betreft hier en daar wel behoorlijk aan de bruine kant genoemd worden.
    Je mist oorspronkelijkheid.
    Dat is jouw visie maar ik stuit toch regelmatig op behoorlijk oorspronkelijke bijdragen. Het kan echter niet elke dag bij iedereen biefstuk zijn.
    En dan je nogal cynische: Je hebt het gehad met het werkende leven. Vaak is verveling troef.
    We gaan maar weer eens een blogje maken.

    Is dat zo?
    Ik herken me er absoluut niet in.
    Er zijn inderdaad weinig blogs die vanuit het actuele werk geschreven worden. In mijn eerste blogjaren heb ik veel over mijn werk in het onderwijs geproduceerd. Daar heb ik (hoewel ik er weg ben) nog steeds veel affiniteit mee. Maar de afstand is groter geworden en ik volg met buitengewoon veel belangstelling wat anderen die er middenin staan, daarover te melden hebben. Af en toe jeuken m’n handen nog wel eens. Maar het meeste wat ik te vertellen had, is al gepubliceerd.
    Bij het schrijven over je werk moet je er trouwens voor waken niet te specialistisch te worden. Het moet een herkenbare, universele waarde hebben. Anders haken mensen af. En als je bijdrage daarnaast de 600 woorden overschrijdt, hoef je doorgaans niet te rekenen op al te veel enthousiasme.
    Jouw interessante dag is inderdaad een interessante. Een, althans voor mij, herkenbare. En vormt met z’n succesvolle buitenlanders een aardig en verfrissend tegengas tegen de eenzijdigheid die wat dat betreft wel eens troef lijkt. (Buitenlandse) mensen die gestimuleerd worden door het volwassenenonderwijs waar jij werkt. Daar horen we te weinig over.
    Ook ik heb met genoegen de column van Hilhorst gelezen. En ik deel je boosheid.
    Toch ook een vorm van cynisme, dacht ik. Nota bene het cynisme dat je even daarvoor zo hartgrondig afwees.
    Cynisme is, zo lang het geen allesoverheersende levenshouding is, niet verkeerd. Een stijlmiddel dat de satiricus graag hanteert om, in inderdaad vaak wat gechargeerde vorm, misstanden en scheefgroei te hekelen. En mensen aan het denken te zetten. Als zodanig kan dat van tijd tot tijd prima werken.
    Bij wie er gevoelig voor is.

  9. Zwollywood zegt:

    Ik verwacht dat heel veel mannen hier gaan reageren.
    Het is wel heel belangrijk om naar de macroprocessen te kijken zoals de slaapverwekkende nieuwsprogramma’s. Ze zijn trager dan stroop en worden bij de bevolking naar binnen gelepeld.
    De poging om de eigen bevolking middelmatig te houden staat haaks op het belang van talent-management.
    Kennis is tenslotte ons belangrijkste export-product. Hoe steekt dit in elkaar denk jij?

  10. laila zegt:

    @Frans.
    Naast me zit een dierbare collega van 65 die er eigenlijk uitmoet,maar invalt omdat een andere gewaardeerde collega ziek is ( en ik voor 0.4 elders werk)
    We zijn er blij mee dat deze ervaren vakvrouw invalt.
    We hebben het regelmatig over ouderenbeleid in instellingen; dat nog weinig ontwikkeld is.
    Natuurlijk is mijn bijdrage gechargeerd en ze heeft zeker ironische elementen.
    Cynisme kan een prima stijlmiddel zijn, zolang het niet overheerst. Ben ik met je eens.
    Zelf hou ik van afwisseling van stijlen maar dat is persoonlijk.
    Verder:
    Dank voor de reactie.

  11. Johan HvD zegt:

    Tja, Laila, een onverwoestbare Laila-bijdrage… 🙂
    Mijn werkzame leven was werkzaam, zoveel is zeker. Ik heb eens geprobeerd daar over te schrijven, met als uitgangspunt de jeugd en dan verder. Daar ben ik mee gestopt. Dergelijke herinneringen kun je slechts delen met hen die er iets van af weten. Het internet, het weblog heeft er niets aan. Tenzij er bij toeval iemand een bepaalde bijdrage tegenkomt. Maar dat gebeurt niet vaak.
    VluchtelingenWerk en Amnesty zijn mij welbekend. Ik heb er jarenlang bijgezeten. Vooral bij VW veel trainingen en cursussen gehad. Het waren interessante tijden, maar niet iets om over te schrijven.
    Thuis verveel ik mij niet. Ik heb altijd wel iets te doen. Ook zonder pc is het leven aangenaam, eigenlijk beter nog… Maar ach, eenmaal aangesloten op het net, wordt er zo af en toe gekeken en deelgenomen aan bepaalde activiteiten.
    Ik ben niet (meer) zo dol op dagelijks bijdragen op het blog te pleuren. Laatst heb ik enkele honderden bijdragen verwijderd. Daar zag ik het nut niet meer van in. Gewoon, rustig aan en doen waar je zin in hebt.
    Zoiets dan…

  12. laila zegt:

    @Zwolly.
    Ik weet het niet.
    @Johan.
    Onverwoestbaar?
    Zou je denken?;-)
    Ach ja;blogs verwijderen heeft iets dramatisch , waarom?
    Maar per slot:
    "I did it my way."

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s