double sexus

Louise Bourgeois behind the marble sculpture eye tot eye ( 1970)

Dit weekend is voor mij al jaren het weekend van de dubbele gevoelens.
De weemoed van het afscheid van de zomer en tegelijkertijd de verwachting: er gaat weer van alles gebeuren.

En buiten  het werken, dat weer nieuwe impulsen kan geven , worden we ook door alle kranten en tijdschriften opgeroepen om UIT te gaan.

Met stip wordt de tentoonstelling in het Gemeentemueum in Den Haag genoemd.

Double Sexus, waarin twee kunstenaars bij elkaar gebracht worden die tijdgenoten zijn en beide op een gekwelde,verwrongen manier het menselijk lichaan verbeelden.
Louise Bourgeois , ( te zien op de foto hierboven) dit jaar op 98-jarige leeftijd overleden is er één van.
Een beeldhouwster. de ander is Hans Bellmer, surrealist.

Beiden lijken kunst te beschouwen als een ritueel,waarin steeds dezelfde obsessie ( respectievelijk een traumatische band met vader en een meer dan gemiddelde liefde voor jonge meisjes) dient te worden bezworen en gesublimeerd, aldus Vrij nederland.

Seks, oftewel, : de relatie tussen seks en macht, is de drijvende kracht achter de ouevres van Bellmer en Bourgeois.

Filosofie Magazine heeft als thema: De mens als voyeur.
En stelt onder andere de vraag:
Waarom zoeken we de meest gruwelijke beelden steeds op?

Afgehakte hoofden, verdronken bootvluchtelingen, geweld,destructie-onze samenleving lijkt eraan verslingerd.We kunnen er niet genoeg van krijgen.

En daar zat ik vanmorgen vroeg al over na te denken.

Welke beelden zie ik liever niet?

Waarde lezer:
Zijn er grenzen aan de beelden die u kunt verdragen en waarom?
Of zoekt u ze juist op ?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op double sexus

  1. antoinette duijsters zegt:

    Ik kan veel hebben, maar zie het liever niet. Vooral in de kunst zie ik liever mooie beelden.
    Laat het nare maar bij het nieuws blijven.

  2. laila zegt:

    Goedemorgen antoinette.
    Het is vrijdag ( vrije dag).
    Dat betekent stofzuigen, boodschappen.
    Ondertussen denk ik over jouw reactie na:-)

  3. BarbaraJansma zegt:

    Bij mij ligt de grens bij net-echt-kunst.
    Ik hou niet van letterlijke weergave, zonder ruimte voor verbeelding, en zonder enige interpretatie van de maker zelf.
    Die onderste zit op het randje, met dat roze en die sokjes. Word ik al licht onpasselijk. Maar wel interessant.
    De middelste vind ik lelijk gepatineerd, slap van vorm, en die draad is erg, maar okee. Ik loop door.
    De bovenste foto vind ik mooi. Die blijft hangen.

  4. laila zegt:

    Dag Barbara,
    Mijn vraag is vrij algemeen bedoeld. de bovenste foto heb ik via een artikel in Trouw over deze kunstenares.
    Blijft wel over:
    Ben ik ( of jij) een voyeur en waarom is de ene mens dat meer dan de andere.
    Het is natuurlijk ook een vorm van sensation-seeking, bij gebrek aan eigen,innerlijke, prikkels.
    Het thema seks en macht is intrigerend. Binnen en buiten de kunst.

  5. Glaswerk zegt:

    @Laila: Fraai blog.
    Voor het beoordelen van kunst – en wat daarin betamelijk is – schijn je gestudeerd te moeten hebben. Dus daar zal ik wijselijk maar niets over zeggen 😉Het thema seks en macht is intrigerend. Binnen en buiten de kunst.
    Beiden zijn intrinsieke "levenskunsten" van mens en dier…

  6. laila zegt:

    @glaswerk.
    Ik zal over je reactie nadenken, want ik wil net afsluiten.
    Laat me uiteraard niet verleiden tot "domme dingen";-)
    Maar nog één vraag voor jou.
    Waarin verschilt een mens van een dier, als ze al verschillen?

  7. Glaswerk zegt:

    @Laila: Volgens de "klassieke" beschouwingen is de mens een dier met rede, maar aan dat laatste ga ik in een aantal gevallen steeds meer en meer twijfelen…

  8. laila zegt:

    Mee eens Glaswerk.
    Ik ben wel benieuwd naar die "aantal gevallen".
    Maar goed: sleep well, straks.

  9. Curtis zegt:

    De werken van Bellmer en Bourgeois intrigeren me wel, omdat ze zich afspelen op een niveau waar ik zelf weinig aan toekom, maar die ik wel erken, en waar men substantieel zo maar weinig van ziet. Denk niet dat dat sensatie-seeking is. Meer waardering voor beeldvorming die de prikkels die iedereen heeft tot bewustzijn kan brengen. (Tenminste als vraag – , niet als waarheden).
    Toch is die interesse heel vergankelijk. Omdat ze persoonlijke beelden zijn, zijn ze niet ‘van mij’. Voyeurisme zou er mischien van komen als ik ze tot persoonlijke fetish zou erkennen en behouden. Maar ik houd niet van penisvormige autos of zo. Eens in de zoveel tijd in een museum is genoeg. Liever niet een beeld van Bellmer voor het vredespaleis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s