van geluk gesproken/ najaar 2015 Annemarie Busschers in MORE en de Fundatie/ maart 2017 Nederland 6e plaats Gelukkigste Land

Vaak zijn het kleine dingen die gelukkig kunnen maken.

Vanmorgen las ik over een expositie in Kampen van Willem Sebastaan Tholen , vanwege zijn 150ste verjaardag en ik ben nu al een tijdje naar werk van hem aan het speuren.
Vanaf zijn 4e woonde hij in Kampen, was op de lagere school al bevriend met IJsselschilder Jan Voerman met wie hij samen tekende en behoorde later tot de Haagse School.

Ik hou wel van zo’n Zuiderzeeschilderij met onstuimige luchten en heb me voorgenomen binnenkort het boemeltje naar Kampen te nemen om ze echt te zien.

Gisteren had ik het geluk twee gedichtenbundels te vinden voor E1 per stuk.
Eén met gedichten van Slauerhoff en een bundel:
Van geluk gesproken, gedichten uit Vlaanderen en Nederland over voorspoed en geluk.

Deze vind ik wel leuk.

Verbod.
 
In artistiek gezelschap gebruik je het woord geluk niet,
 
het is een misdaad waarop een fatwa rust.
 
Alleen kleinburgerlijke provincialen praten erover,
zij durven zelfs te spreken over klein geluk,
 
voor een kunstenaar de allerhoogste vorm
van benepenheid.
 
Een kunstenaar geniet niet van een kop koffie,
een mooie voorjaarsdag of van-nog erger-
heel vroeg vogelgezang.
 
Wat denken die klootzakken van een kleinburgerlijke
provincialen wel.
 
F.Papenhove.

En de volgende roept zeker een glimlach op.


In memoriam voor een vriend

Je hebt het geluk gezocht in
huwelijken,kroegen,kerken en
communes,in hash en l.s.d.
Je hebt het nooit gevonden
onder mensen.
Zelfs als je vrolijk was,was
je het van verdriet.
Nu ben je dood,nu heb je rust.
Je bent nu pas gelukkig maar
je weet het niet.

Wim de Vries

En nog eentje.

Winterdag

Mijn zoon was zeven jaar;zijn schaatsen
waren veel te groot. Wij zagen vissen en
een kikker onder ijs, suisden langs riet,
langs elf verzonnen steden, aten bevroren
chocola en zaten op de wal.Wij vonden
in het veen een potscherf. Heel de wereld
lag helder en droog aan onze voeten.

Anna Enquist

En in Kasteel Het Nijenhuis (Heino) te zien:
Portrettisten Nu
portretten van 30 hedendaagse schilders.
Tot april.

12-11- 2015. De fascinerende realistische portretten van Annemarie Busschers zag ik in MORE en zijn nu ook in de Fundatie  ( Kasteel Het Nijenhuis) te zien.

http://www.museumdefundatie.nl

http://www.annemariebusschers.com

busschers-01

Nog eentje van Judith Krebbekx; Alec.

1-2-2010
Piet van den Boog; Masked.

En daar word ik nu gelukkig van.
Ook nog een boek.
( Ik heb nog een boekenbon)

2-2.
1 Het boek met 30 hedendaagse portrettisten is een ontdekkingsreis voor mij.

Je krijgt een inkijkje in hun manier van denken, hun favorieten en hun werk.
Sam Drukker; één van hen wordt door een aantal als favoriet genoemd.
Sam Drukker ( 1957) studeerde aan Minerva Groningen, woont en werkt nu met zijn vrouw in Amsterdam en Barcelona, waar ze een oude fabriek hebben gekocht.

“Je moet zo ongelofelijk veel afstand nemen van een onderwerp om uiteindelijk heel dichtbij te kunnen komen. En dat is wat wij doen, wij portrettisten.”

nu ( 5-4-2014) in het http://www.jhm.nl

Zelfportret.


——————————————————————————————————————
2.
Eén van de interessantste schilders vind ik één van de jongste: Stijn Rietman (1979), die geniet van het friese platteland.
Mijn uitgangspunt is een verstild schilderij, als je er lang naar kijkt wordt je erbij betrokken.”
 
Hij houdt van Repin ( ha) en Rembrandt, maar ook van Jopie Huisman.
Na Academie Minerva kreeg hij een stipendium voor Blaricum en daar kwam hij Anton tegen; één van de oudste mannen van het dorp, een analfabeet.

De gemeente heeft één van de portretten gekocht.
Stijn houdt niet van toeters en bellen en dat waardeer ik.
Kijk lang en raak betrokken bij Anton.

—————————————————————————————————————-
3-2.
Of de 30 kunstenaars die gekozen zijn door de twee kunsthistorici Cathinka Huizing en Harriet Stoop een goed beeld geven van de diversiteit van hedendaagse portrettisten kan ik natuurlijk niet beoordelen.

Wel valt me op dat velen in de Randstad wonen/werken en dat er geen zwarte kunstenaars bij zijn.

Hoe verhoudt zich de autonomie van de kunstenaar tot de commercie, vind ik een interessante vraag. Veel kunstenaars kunnen hun hoofd niet boven water houden en slaan bv een andere richting in. Zo hebben we in de loop der jaren veel studenten gehad met kunstacademie, die zich omschoolden naar het sociaal pedagogisch werk.

Veel kunstenaars leven van opdrachten, zeker ook portretschilders en Judith Krebbekx, van Alec hierboven, die mij in eerste instantie het meest opviel, vanwege haar bijzondere stijl, heeft het echtpaar Brinkman geportretteerd.
Ik geloof dat Elco Brinmkan de tentoonstelling ook geopend heeft.
De grootste netwerker van Nederland die als voorzitter van de Raad van bestuur bijna Philadelphia om zeep heeft gehoplen.
Zou ik daar aan willen verdienen, vraag ik me nu af? Het antwoord zal ik schuldig blijven.
Zou zo’n Judith weet hebben van dat soort maatschappelijkie toestanden?

Enfin:
Dora Carpentier is een portretschilder, die ook bekende mensen schildert.
Als jong meisje hield ze van Dali, maar nu is ze weg van John Singer Sargent ( 1865-1925), die ik niet ken.
Ze vindt hem inspirerend vooral ook omdat hij levensgroot schildert.

“Je kan technisch nog zo goed een portret na schilderen, het wordt een kil gezicht als je sfeer niet benadrukt. De blik van de geportretteerde is voor mij belangrijk.”
 
Het portret van Jan Wolkers vind ik treffend.


 
————————————————————————————————-

15-6-2016

Naar De wilden in De Fundatie ga ik binnenkort voor de tweede keer maar op de tentoonstelling:

Zie de Mens-100 jaar,100 gezichten kan ik me nu al verheugen.


22-3 -2017 Maar zeker op de biografie van Onno Blom van WOlkers, wiens veelzijdigheid mi niet of nauwelijks overtroffen wordt. ( Waddenboek); oktober 2017

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op van geluk gesproken/ najaar 2015 Annemarie Busschers in MORE en de Fundatie/ maart 2017 Nederland 6e plaats Gelukkigste Land

  1. coby zegt:

    Eigenlijk ook weer heel kleinburgerlijk van die kunstenaars…. :-))
    Hartelijke groet, Coby

  2. Ineke zegt:

    Ben ik even blij dat ik een kleinburgerlijke provinciaal ben! En dat blijf ik ook maar, kan ik tenminste ongestoord gelukkig zijn 🙂
    Prachtige lucht op dat schilderij, ik heb ook wel wat met Kampen, daar schijnen mijn voorouders vandaan te komen.
    Groetjes Ineke

  3. laila zegt:

    @Dag Ineke.
    Ik noem mezelf liever wereldburger, maar goed.
    ‘tZijn de kleine dingen die het doen Ineke:-)
    Kampen is prachtig; ik fiets er graag naartoe, langs de IJssel.
    Kom je er nog wel eens?

  4. JohanHvD zegt:

    Tja, er zijn kunstenaars die zichzelf boven alles verheffen.
    De Haagse School ken ik wel. Er zaten veel individuen in en bij, waarvan ik er slechts enkele ken.
    Maar ja, men behoeft niet alles te kennen of te weten.
    Het gedicht van Wim de Vries is wel passend. Nier zo zeer voor mij, maar voor iemand die ik kende.

  5. laila zegt:

    Dank voor je reactie Johan. Een passend gedicht zei je; alles is denkbaar.
    Ik lees gedichten en luister naar muziek en heb nog eentje van Anna Enquist toegevoegd.
    Joni Mitchell nu: coyote.

  6. peterus zegt:

    Ik hou van die fantastische wolken.
    In het gedicht van Anna voel ik me thuis.
    Dat anti burgerlijke heb ik altijd héél kunstmatig gevonden.
    indewolkengroet

  7. laila zegt:

    Dank voor je reactie Peterus.
    Vandaag ga ik uit eten; klein geluk.
    Ik neem weer een blogpauze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s