landschap van de ziel

"Als het waar is ", staat in Oeroeg, "dat er voor ieder mens een landschap van de ziel bestaat, een omgeving, die responsieve trillingen oproept in de verste uithoeken van zijn wezen, dan was-en is- mijn landschap een beeld van berghellingen in de Preanger; de bittergeuren van de theetuinen, het klateren van heldere stroompjes….
 
En in Zwanen schieten, een mythische novelle, waar ik over blogde stelt ze dat het ontoegankelijke van dat landschap haar altijd in de ban heeft gehouden.
 
Wat zie ik als ik denk aan mijn landschap?
Een groot grasveld, met daarachter een sloot, waar we overheen sprongen en een weiland, waar we bloemen plukten en door de boer weggestuurd werden. Spannend.
 
Wat als jouw landschap slechts uit beton bestaat?
 
Welke beelden ziet u als lezer?
 
Oeroeg, uit 1948,  wordt morgen gratis in bibliotheken verspreid.
 
 
www.hellahaassemuseum.nl
 
afbeelding:
1948
Hella signeert Oeroeg.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

18 reacties op landschap van de ziel

  1. j-p- zegt:

    "Wat is jouw landschap", wat een prachtige vraag. Nog nooit op deze manier over nagedacht, maar dat ga ik nu wel doen. Dank je.

  2. laila zegt:

    @j-p.
    Mooie vraag, vind ik ook.

  3. laila zegt:

    Overigens wil ik Oeroeg, van deze Grand Old Lady van de Nederlandse literatuur wel weer eens lezen .Met de ogen van nu.
    En jij?

  4. j-p- zegt:

    Ik moet je bekennen dat ik het nooit gelezen heb. Maar dit is wel een mooie aanleiding. Heb dan alleen maar de ogen van nu.

  5. Peter Louter zegt:

    Zo’n landschap heb ik ook. Daar waar de duinen eindigen en de polders zich ontvouwen in het Noord-Hollandse Bergen. Op de een of andere manier is dat in mijn ziel geëtst, maar dat ontdekte ik pas later. Nu is het een referentie voor alles wat ik als landschap zie en ervaar.
    Heeft iedereen zo’n landschap?, dat zou ik wel willen weten.
    En ook jouw vraag, kan er een landschap in je ziel groeien als je in een stad bent opgegroeid?

  6. laila zegt:

    @j-p.
    Ik kan me er niet veel meer van herinneren.
    Net even gezocht naar een scholierenuittreksel en daar wordt oa gesteld dat de schrijver van dat uittreksel het knap vindt dat zo’n boek uit 1948 nog weet te boeien.
    Het is een psychologische roman over de vriendschap tussen een inlandse jongen en een Nederlander.
    @Peter.
    Wat een prachtige reactie. Mijn "landschap" is echt een beeld dat ik altijd weer zie als de vraag gesteld wordt; inclusief Boer Krul. ( bijnaam) Grappig is dat dat grasveld heel groot is maar in werkelijkheid natuurlijk klein.
    Bergen staat op mijn verlanglijstje om naar toe te gaan. Ben jij er opgegroeid?
    Ja; de vraag blijft staan en zou dat beton ook invloed hebben op de mate van sensitiviteit:-)

  7. Fleur de Boisjonje zegt:

    Ja,krijg je gratis in de bieb.
    Van Hella.
    Niet de Jonge,maar Haasse.
    Hélène Serafia Haasse 2-2-1918!!!!Besef!!!
    Het verraad in een vriendschap,net wat die neus bij mij deed.
    En tevens beschreven werd in de `Kite Runner` !!!
    Een landschap van beton?
    Dat heb je alleen in de Bijlmer Bajes.
    Peter,natuurlijk wel.
    Ik ben in Amsterdam geboren en getogen,maar wel in het deftige zuid,waar er nog geen bebouwing was verschenen.
    En er sprake was van grote stukken ruig braak liggende landschappen aan de randen van de stad.
    Waar we fik staken met onze kerstbomen,en zwaardgevechten met zelfgemaakt materiaal leverden met de buurkinderen.
    Maar ik zie dat ook kinderen middenin de stad uitvluchten zoeken
    en in hun fantasiespel hutten bouwen in bomen.
    Maar ik vermoed dat jouw woonomgeving wel invloed heeft op jou.

  8. Paul Delfgaauw zegt:

    Oeroeg is een mooi verhaal, lang geleden al eens gelezen, misschien nu nog eens…

  9. Peter Louter zegt:

    @Laila, Bergen is het dorp van mijn jeugd. Daar zijn heel wat verschillende landschappen aanwezig, zoals duinen, bossen, strand en zee, polders en lommerrijke lanen. Een groot aantal generaties van mijn familie heeft aan de voet van de duinen (van Castricum tot Camperduin) gewoond. Ik vraagt me af of iets van hun ervaringen in me doorwerkt.
    @Fleur, is die speelomgeving ook in je ziel geëtst? En bestaat er zoiets als verlangen naar de Dapperstraat?

  10. laila zegt:

    @Fleur.
    Vechten en fikken; aha. Beetje destructief?
    @Paul.
    Een miljoen exemplaren liggen vandaag klaar. Ik ga het boek proberen en vanaf nu met potlood erin schrijven ( is me aangeraden)
    @Peter.
    In mijn gedachten is dat een bijzonder dorp. Vanwege het licht? de vele kunstenaars?
    Het doorwerken van voorouders op jezelf is een thema dat me nu ook bezighoudt.
    Wonderlijk hoe bepalend dat landschap van de ziel is, of kan zijn, voor de latere percepties.
    "Je kunt slechts waarnemen wat je kent"

  11. easywriter zegt:

    Geboren en getogen als ik ben in de grote stad, is het landschap van mijn ziel een stadslandschap; een straat met erkers en blauwe stoepranden, het geluid van de tram die door een bocht komt gieren, uitzicht op het Spartakasteel. Elke straat waarin ik ooit woonde wordt onmiddellijk ‘getoetst’ aan die oerstraat.

  12. laila zegt:

    @easywriter.
    Een mooie reactie.

  13. martin zegt:

    Het landschap van mijn ziel is geen land. Het is de zee. Ik
    schreef er al eens de eerste regels van een blog over
    (http://www.vkblog.nl/bericht/237332/Hekken_(slot)%3A_hier_waak_ik).
    Ik kan aan die regels toevoegen dat ook de geschiedenis van
    mijn familie met de zee is verbonden. Iedere keer als ik er kom
    graaft die zee zich dieper in me. Het is dus ook niet het landschap
    van mijn jeugd, het is een nog steeds aanwezig, nog steeds aan het
    kerven in mijn ziel.

  14. bert zegt:

    Goh, wat een mooie vraag – iets om over door te denken, te fantaseren, misschien een gedicht te schrijven … ik laat de vraag even inwerken, maar ik zie alvast iets met water; beelden uit mijn jeugd aan de Oosterschelde; een strand om op te wandelen …

  15. Annet zegt:

    Wat mooi geschreven…ik herken het nu pas….
    de ziel groeit en vloeit…..als ze menstrueert….
    Gelukkig geen beton (mijn uitzicht) maar
    bomen waarin zoveel interessants kan
    gebeuren, luchten (ben dol op luchten)
    ik ben blij met mijn uitzichten en de inzichten
    die er van kwamen…..
    🙂

  16. laila zegt:

    @martin.
    "Iedere keer dat ik er kom graaft de zee zich dieper in me".
    Dat zeg je erg mooi.
    @bert.
    Water en Oosterschelde…ik hoop op een gedicht.
    @Annet.
    Uitzicht en inzichten, dat klinkt goed.

  17. sprakeloos zegt:

    Dat is een mooi gegeven, zoeken naar het landschap van je ziel. Ik denk vooral nog veel onbekende plekken waarvan je maar moet afwachten of je ze ooit zul exploreren en of het de moeite waard is, of erger nog dat je er te laat achter komt ze niet te hebben ontdekt

  18. laila zegt:

    @sprakeloos.
    Wat niet weet wat niet deert:-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s