over mist moeders winterjassen en vakantie


 
"Pas goed op jezelf", zei ik van de week tegen de student die overspannen was vanwege de werkdruk, maar dat geldt natuurlijk voor iedereen en ook voor mezelf.
 
Vanmorgen was het een schitterende ervaring om de hond uit te laten,terwijl de zon opkwam door de lage mistflarden. Maar koud was het ook en ik realiseerde me dat dat altijd zo is omstreeks deze tijd.
Mijn moeder was jarig , half oktober en het was net voor de vakantie of net in de vakantie.
 
Ik herinner me de bezoeken met de veel te ouwe auto’s en mist terug. Eén keer viel zelfs de verlichting uit, terwijl we honderd reden. Met links en rechts alleen mist.  Rillend van de kou was het wachten  op de wegenwacht.
 
De winterjas heb ik vandaag weer aangetrokken. Ik moest met de trein en bussen en dat is af en toe wachten geblazen. Het werd nog mooi vanuit de trein toen de mist langzaam optrok en plaats maakte voor de zon en ik mijmerde over de vakantie volgende week.
 
"Pas goed op jezelf, doe vooral ook wat je leuk vind."
 
Het verhaal van mijn schoonmoeder, daar ben ik aan begonnen. De bedoeling is een boekje met foto’s en afbeeldingen van haar eigen tekeningen, die ze nog steeds maakt. Gewoon voor eigen familiegebruik. Het boeit me om in die jaren 20 en verder van de vorige eeuw te verwijlen.
 Toen ze 7 was stierf haar vader, een kleermaker aan de gevolgen van WO1 . Hij had in de loopgraven gewerkt . Een slopend werk. Moeder bleef achter met zes kleine kinderen. Bittere armoede was het en een uitkering was er niet. Pas veel later.
Ze vertelde dat haar moeder kerken ging schoonmaken en zij poetste als kind deurknoppen.
 
De Korreweg, daar droomde ze van om te wonen en later huurden ze er een huis.
Armoede en status hebben bij haar altijd een  rol gespeeld en dat kan ik me voorstellen.
 
Volgende week , in de herfstvakantie, ga ik naar haar toe. Nu het nog kan. Want ze is 88.
Een blijvende herinnering zal het worden.
Met wat coupletten van oude liedjes per hoofdstuk waar ze van houdt.
 
Ede Staal komt er zeker in.
 
’t Het nog nooit zo donker west
of ’t wer altied wel weer licht…

nb de foto is en jeugdfoto van Hella Haasse, ongeveer even oud. Het kapsel was hetzelfde, maar zo’n ketting had ze vast niet;
mijn schoonmoeder.
www.hellahaassemuseum.nl
 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

15 reacties op over mist moeders winterjassen en vakantie

  1. Kokopelli zegt:

    @Laila: Ik ben benieuwd. Naar de verhalen maar ook naar de foto’s uit de oude doos.
    De laatste twee zinnen in cursief zijn natuurlijk prachtig. In dialect klinkt het altijd weer net iets mooier…
    Groet,
    Kokopelli

  2. maria-dolores zegt:

    als je erbij stilstaat hoe dat geweest moet zijn: echt geen geld te hebben, geen vaste baan en verder ook nauwelijks iets om op terug te vallen…

  3. laila zegt:

    @Koko.
    Er was eerst veel weerstand tegen mijn plan:
    "Je gaat toch niet de vuile was buiten hangen"?
    Ik wil; een soort luchtig realisme in dat boekje.
    Vuile was is er overal, maar die hoef je niet te benadrukken.
    Dank voor je reactie.
    @md.
    Het werkt wel relativerend, die vergelijking van toen en nu.
    Een harde tijd; ze bleef alleen met 6 kleine kinderen. Daar staat weer tegenover dat familie in de buurt woonde en dat komt nu niet zoveel meer voor.

  4. Smokey zegt:

    Om in die jaren twintig van de vorige eeuw te verwijlen, boeit mij ook. Mooi statig woord: verwijlen…
    Ergens heb ik nog oude fotoalbums( geërfd) en daar kon ik zomaar op een regenachtige zondag in wegdromen…

  5. laila zegt:

    @Smokey.
    Het gaat natuurlijk om de jaren vanaf 1920.
    Ik probeer het ook een beetje in de historische context te plaatsen, zodat het een leven overstijgt.
    nb Ademtocht heb ik net ontvangen.
    Ik mis de handtekeningen:-)
    Neem het vanavond mee naar mijn schrijfgroep!

  6. martin zegt:

    Kleermaker in de loopgraaf? Interessant. Als soldaat of
    als Nederlander die daar zijn brood mee verdiende?
    Weet je meer?

  7. coby zegt:

    Ik wens je alvast heel veel plezier en heel veel verhalen toe….
    Hartelijke groet, Coby

  8. laila zegt:

    @martin.
    Ik zal het navragen.
    @coby.
    Dank je wel.
    Tot mijn vreugde hebben we in de schrijfgroep die vanaf 93 bestaat alweer 2 nieuwe mensen ( nu 6)
    Om 5.30 zocht ik vanmorgen al foto’s:-)

  9. R. Kruzdlo zegt:

    Ik houd van verhalen bij oude foto’s. Ben benieuwd…
    groet

  10. laila zegt:

    @Kruzdlo.
    Verhalen bij foto’s. Prachtig he.

  11. ron zegt:

    Typisch, die kou in oktober die dikwijls veel kouder lijkt dan ze is.
    Succes en plezier met je zoektocht. Zeker weten dat er iets bijzonder uit voort zal komen.

  12. laila zegt:

    @ron.
    Er is zoveel variatie in de dag, net als in het voorjaar.
    ’s Morgens de winterjas en ’s middag een zomerjurkje;-)
    Dank voor je reactie.

  13. oliphant zegt:

    Verhalen bij foto’s of andersom, het kan allebei heel boeiend zijn. Ik zou het geweldig vinden als je voor elkaar zou krijgen. Ik droom altijd van zulk soort dingen en het is er nog steeds niet van gekomen. Maar je weet maar nooit. Mijn eigen leven heeft ook al zo veel herinneringen…
    Succes, O.

  14. laila zegt:

    @oliphant.
    Ik zie je reactie nu pas.
    Je kunt zo’n boek zo ingewikkeld maken als je zelf wilt.
    In dit geval is mijn streven haar zoveel mogelijk zelf aan het woord te laten. Vanuit de ik-vorm dus.
    En wat mij vooral ook fascineert is de kracht om steeds maar weer door te gaan, want ze heeft zeer veel tegenslagen gehad en een van alle gemiddelden afwijkend gezin later.
    Misschien is die jeugd met ontberingen wel een voedingsbodem voor die kracht ( itt de "verwende" jeugd van latere generaties)
    Als ik ouder ben zou ik zoiets van mezelf willen maken, maar ben daar nu niet aan toe.
    Wat let jou om het te doen?Dat kan een project zijn van jaren die je "van de straat houden":-)

  15. laila zegt:

    Gisteren heb ik het eerste gedeelte naar haar opgestuurd met de vraag of ze het zo geschikt vindt.
    Ik werk het verhaal uit in thema’s:jeugd, geloof, ontmoeting man enz.
    Elk thema begint ik met een refrein van Ede Staal en er staan foto’s, tekeningen en oude liedjes in. Ze kent liedjes die wel 100 jaar oud zijn.
    Ik ga door tot de zomer van 2010 en maak er dan een boekje van.
    Ze belde vanmiddag dat ze er blij mee is.
    Zelf heb ik het idee dat ik ervan kan leren.
    Nog meer relativeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s