de pathologische leugenaar ( sadisme)/chantage/ mei 2016 10 gezichten van Woldhek

Kil en berekenend is hij geworden. Sluipenderwijs.
Verslaafd aan het spel, een machtsspel waarbij het er om gaat zoveel mogelijk mensen in een hoek te drijven.
Afstoten, aantrekken, de grond in boren, de hemel inprijzen. Systematisch en methodisch; zo heeft hij het uitgedokterd en komt vrijwel nergens anders meer aan toe. Verschillende identiteiten heeft hij aangenomen; mannelijke, vrouwelijke, kinderlijke. Het maakt hem niet uit.En hij wil ze allemaal als figurant in zijn spel.

Dat het een compensatie is van steeds terugkerende inferioriteitsgevoelens heeft hij zelf niet in de gaten. Voorheen was het een man met talenten; een taalkunstenaar die het spelen in zijn bloed had. Er was echter een omslag gekomen of was het een langzaam sluipend proces als een moordende maagzweer?

Grondig onderzoek moet het uitwijzen in het Pieter Baancentrum, waar hij ter observatie is opgenomene. De twee rechercheurs die hem in bad vonden temidden van lege drankflessen en tissues vol spermavlekken ontdekten dat hij slechts bewusteloos was. Na een flinke mep in zijn gezicht kwam hij weer tot leven.

Wat was zijn tactiek? Van mensen die hij tegen elkaar uitspeelde leende hij een paar woorden en koppelde die aan elkaar in zijn verhalen en gedichten, zodat verwarring ontstond. Van de één wist hij dat ze in het zuiden woonde en van de ander dat ze met bussen reisde, want per mail zoog hij ze uit.
Die twee elementen koppelde hij aan  elkaar , daarmee de indruk wekkend dat hij om ze gaf;om beiden of om één van de twee.Als geen andere wist hij van de hunkering van mensen. Het eeuwig verlangen naar een verre ander, een tweelingziel. Zelf had hij die nog nooit gevonden. Ook manipuleerde hij door signalen in zijn verhalen te verwerken; maar dat deden er vele in de incestueuze kliek van de site.

Inmiddels was hij aan de 14e vriendin toe. Hij ruilde ze in, maar vond na de eerste enthousiste chemische reacties niet wat hij hoopte. Er miste altijd iets; de verveling sloeg al snel toe.

Virtueel ontmoette hij mensen die hem iets boden,waar hij nieuwsgierig naar was.
Zijn trucendoos hanteerde hij als een schilder de kleuren. Een toefje blauw bij de liefhebber van de zee en rose bij de biseksuele man. Bijna allemaal trapten ze erin. Hoewel er toch ook een aantal waren met genoeg gezond verstand.
Zo gauw er één leek op te stappen plaatste hij een gedicht met regels als:
“Ik zie sporen in het zand
neem me bij de hand.” en menigeen dacht dat het voor hem of haar geschreven was.

Mensen die zijn botte lusten in de weg stonden dropte hij met harde hand. Een aantal werden dood in huis gevonden. Zelfmoord.Zonder enig briefje na te laten. Tot een slimme agente ontdekte dat bij al die zelfmoorden de computer aanstond.
Een site vol lyrische gedichten. Poessienet.

Strafrechterlijk kon hem niets aangerekend worden. Het was  gewoon een spelletje en achteraf was de opname in het Pieter Baancentrum overbodig.Aan het licht kwam dat hij zeer intelligent was, maar in veel opzichten beneden zijn niveau functioneerde. Vanwege een jeugdtrauma. Zijn persoonlijkheid werd gekenschetst als een obsessief-compulsieve persoonlijkheid, dwangmatig dus, met sterke neigingen te rationaliseren waardoor zijn gevoelsleven werd ondergesneeuwd en juist dat maakte dat de diepgang zeer gering was, zodat hij niet in staat was tot intieme relaties.
Bovendien was het een geile man.
Met zijn geilheid wist hij de trauma’s er onder te houden maar door die viriliteit had hij zich nooit verder ontwikkeld. Het internetspel was de enige mogelijkheid zich niet te vervelen. Dat hij daarmee andere mensen ongelukkig maakte drong nog wel tot hem door, maar de verslaving won het steeds.

De seksuele opwinding die hij voelde door zijn macht en het winnen was dermate verslavend dat hij binnen een jaar een wrak was. Mede door sterke tegenstanders,waar hij niet van kon winnen. Die zijn leugens doorzagen.

Na ontslag uit het Pieter Baancentrum knapte hij op, wist zijn oude conditie weer op peil te brengen en ging verder met verschillende namen op een andere site. De Ganzeveer.

nb Het verhaal is van 2005 en schoot me te binnen bij het zien van een pathologische leugenaar, een doortrapt rotwijf, in Opgelicht. http://www.opgelicht.nl

———————————————————————————————–

22-4 Opmerkelijk weer:

De column van Grunberg over chantage van de architect van IS, nav oorlogsjournaliste Minka Nijhuis, die wees op een artikel van Christoph Reuter in der Spiegel.

“Spionnen verzamelden informatie over de machtigste families; wie overspel pleegde wie homoseksueel was. Door middel van chantage konden notabelen voor IS worden ingezet.”


16-5-2016

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

24 reacties op de pathologische leugenaar ( sadisme)/chantage/ mei 2016 10 gezichten van Woldhek

  1. Ingrid van den Bergh zegt:

    Wat zit dit knap in elkaar, laila. Mooi analyserend en met steve conclusies.
    Als ik in Onze Lieve Heer geloofde zou ik zeggen dat die rare kostgangers heeft. Waarvan kennelijk veel ligt verankerd in liefdeloze? kinderjaren.

  2. laila zegt:

    Dank je Ingrid.
    Ik ga gauw weer tentamens psychiatrie nakijken.
    Het verschijnsel pathologische leugenaar is iets dat me bezighoudt.
    Je zult ze bovengemiddeld aantreffen bij politici, managers ; kortom: mensen in hoge posities.

  3. Ingrid heeft problemen met inloggen zegt:

    Denk jij ook, laila, dat deze types ook vaak narcisten zijn?

  4. laila zegt:

    @Ingrid.
    Als je het echt diagnostisch wilt bekijken is het een knap ingewikkeld fenomeen.
    Het meest wordt het in verband gebracht met de anti-sociale persoonlijkheid ( psychopatie in de "volksmond")
    Ik ken dit soort mensen en de afstand die je moet bewaren kan niet groot genoeg zijn.
    Zoals ook bij die vrouw in Opgelicht, die zelfs directrice van een bejaardenhuis was geweest. Via verdeel-en heers hield ze het personeel in de tang. Met valse beschuldigingen en praatjes, waar de betrokkennen na zoveel jaren nog last van hadden.

  5. Ingrid heeft problemen met inloggen zegt:

    Ik heb het programma niet gezien.
    Maar bij jouw beschrijvingen kwam mij het idee over Narcisme. Je ziet dit nl. ook vaak bij personen die altijd op zoek zijn naar een slachtoffer. Ze voelen zich oppermachtig en dat gevoel groeit bij de confrontatie met personen die makkelijk in de slachtofferrol kruipen.
    Ik heb wel het vermoeden dat het er bij onze Narcisten van binnen ook soms heel anders uit kan zien dan wat ze laten blijken.
    Maar misschien is dat wel een algemene eigenschap die bij iedereeen in mindere of meerder mate voorkomt.
    Succes met de tentamens, psychiatrie ligt wel een beetje in dit straatje. Het lijkt me een boeiend vak.

  6. Zwollywood zegt:

    Ik heb psychopaten verpleegd in de psychiatrie…het kenmerk ‘de mensen in de omgeving tegen elkaar uit te spelen’, is een heel vals element van het gedrag. ….en let op …binnekort is het valentijnsdag….psychopaten gebruiken het om op meerdere adressen – wat de ontvangers niet van elkaar weten – rozen te bezorgen….dus let op.

  7. laila zegt:

    @ingrid.
    We hebben allemaal wel iets:-)
    @Zwolly.
    Voor een bos rozen zou ik een moord doen:-)

  8. Zwollywood zegt:

    Trap er niet in….Neem geen bloemen aan van psycho’s….voor je het weet heb je verplichtingen….als behandelaar kun je dat al helemaal niet gebruiken.

  9. Catharina Anna Maria zegt:

    Ik heb de uitzending over de directrice ook gezien…… echt een vreselijk eng mens maar als je dat niet weet dan zie je dat ook niet meteen.

  10. peter louter zegt:

    Geheid een psychopaat, moeilijk te herkennen zolang je nog geen slachtoffer bent

  11. lebonton zegt:

    een akelige beschrijving, maar goed doorwrocht.

  12. christien damman zegt:

    Dag Laila,
    goed geschreven dit verhaal!
    En dat doortrapte wijf, daar kan zelfs de psycholoog niets mee, want de leugens gaan door. Ik heb de twee afleveringen gezien.
    Ongelooflijk! Ik kan me goed voorstellen dat die ex-vriendin helemaal vies van haar is!
    Christien

  13. laila zegt:

    @Catharina.
    Er zijn velen ingetrapt.
    @peter.
    Verslaving zal veel grenzen doen vervagen.
    @lebonton.
    Dank je.
    @christien.
    Dank je en ik denk dat de "gemiddelde psycholoog" zich geen voorstelling kan maken van de reikwijdte van de doortraptheid van sommige mensen.

  14. coby zegt:

    Ik heb het niet gezien, en gadverdegadver, ik weet ook niet of ik het wel wil zien. Van dat soort mensen gaan mijn nekharen overeind staan en ik word woest. Ze bestaan, ja. Je hebt het akelig goed neergezet. Met terugwerkende kracht voor het verhaal uit 2005 een dubbele aanbeveling.
    hartelijke groet, Coby

  15. Thera zegt:

    Jeee Laila, heb jij het ook door? Oh, wacht, ik dacht dat je het over een zekere blogpersonage had.Reactie is geredigeerd

  16. coby zegt:

    @Thera: dat dacht ik eerst ook…

  17. laila zegt:

    @coby.
    De geschetste trekken kun je zien als een continuum; ze zijn in meerdere of mindere mate aanwezig. In de meest ultieme vorm een wereld van list,bedrog en verraad en je wilt niet weten hoeveel mensen zich laten leiden door dit soort patjepeeers ( zie experimenten Ingram/sociale psychologie), omdat ze geneigd zijn mensen "in te pakken."
    @Thera.
    Het verhaal is uit 2005 maar de column vandaag van Diekstra gaat over machtswellust; waar iedereen mee behept zou zijn.
    "We zijn door de evolutie of welke andere macht in het universum zo in elaar gezet dat macht één van onze belangrijkste drijfveren is. Iedere woordenwisseling( vrienden, relaties of op het werk) waarvan de inzet is wie er gelijk heeft is een machtsstrijd. En iedere uitkomst waarin wij degenen zijn die ongelijk blijken te hebben is een verlies van macht of schept op zijn minst het gevoel macht te verliezen."
    Iets om op door te denken.Volgens mij is dit vooral een mannelijk standpunt. Ik heb over het algemeen niet veel moeite ongelijk toe te geven, als een soort: bij nader inzien.En die neiging zie ik bij vrouwen meer dan bij mannen .
    Zoals ik elders eerder zei: het niet toegeven van ongelijk vind ik een vorm van gezichtsverlies, terwijl veel mannen ongelijk bekennen juist als gezichtsverlies ervaren.Reactie is geredigeerd

  18. Cat zegt:

    Ik heb het gezien, die verschrikkelijke vrouw, onbegrijpelijk. Zonder blikken of blozen, gewoon eng.
    Groet,

  19. Aad Verbaast zegt:

    Ik heb het niet gezien. Maar uit je verhaal mag blijken dat je dit soort mensen niet op de maatschappij kan loslaten. Levensgevaarlijk..Reactie is geredigeerd

  20. Linda zegt:

    Een zeer verhelderend stuk. Dit geeft mij meer inzicht, waarvoor dank.

  21. laila zegt:

    @Cat.
    Een zieke creep; dat rotwijf.
    @Ze zijn er gewoon; juist op hoge posities.
    @Linda.
    Bedankt.

  22. Thera zegt:

    Zo, nu via uitzending gemist gekeken. De vrouw is ziek, maar mijn god, wat kan iemand een schade aanrichten. Als je zo verrot bent, oei hoe moet het dan met de onvermijdelijke gerechtigheid?
    "Zoals ik elders eerder zei: het niet toegeven van ongelijk vind ik een vorm van gezichtsverlies, terwijl veel mannen ongelijk bekennen juist als gezichtsverlies ervaren." Mee eens, maar gelukkig geldt dit niet voor alle mannen. Ik vind het toegeven van eigen ongelijk juist een teken van enorme kracht!

  23. laila zegt:

    @Thera.
    Een spoor van ellende heeft ze nagelaten.
    "Ik vind het toegeven van eigen ongelijk juist een teken van enorme kracht."
    Dat zei ik elders ook.
    We zijn het eens.

  24. laila zegt:

    Wat zegt de wetenschap over de toename van dit soort sadisme?
    Man/vrouw; chantabel.
    Wereldwijd?
    Wat zijn de gevolgen mbt autonomie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s