sara en sohrab (sepehri)/ juni 2016 ontmoeting met Sara

Ze heeft met goed gevolg de Schakelklas doorlopen maar is niet naar het HBO gegaan. Misschien volgend jaar, want ze wil graag studeren. Per slot heeft ze aan een universiteit in Iran twee jaar rechten gestudeerd. Ze is zwanger; heel bijzonder, vind ik. Na jaren omzwervingen.

Ik heb het over Sara, de Iraanse vluchtelinge die heel lang illegaal geweest is en een Generaal Pardon kreeg.Ik schreef erover op 4-4–2008.

Ik was onder de indruk van haar verslag voor psychologie en vroeg haar samen een boek te schrijven.

Voor de zomer hadden we 20 bladzijdes met fragmenten van toen ze 11 was,de komst van de Ayatollah,  haar vlucht, het asiel en de illegaliteit.

En toen stopte het want ik wilde pas verder als het een kans zou hebben. Het kostte haar veel emoties en ze heeft zelfs in het ziekenhuis gelegen, met uitputtingsverschijnselen.

Wat een toestanden: het zoeken van een uitgever.

Allen vonden ze het aansprekend, maar…

Verschillende cynici zeiden me:

Daar is toch geen markt voor in deze commerciele tijd.

Vorige week besloot ik contact te zoeken met een kleine uitgever, die me gisteren, tot mijn verrassing mailde het manuscript graag te willen lezen.Ik stuurde het direct op.

Nu is er weer een beetje hoop wat dit project betreft. Voor mij als schrijver het meest interessante op dit moment.

Ik zal de belangstellende lezer van dit blog op de hoogte houden, maar besluit met een gedichtje dat Sara zo uit haar hoofd, van haar lievelingsdichter voordroeg. Sohrab Sepehri. Waar ze tijdens de vlucht veel steun bij vond.

(Welke dichter zou ik meenemen als ik moest vluchten, vraag ik me nu af?Rutger Kopland?)

ik zal wel een bootje maken
 
naar de verre zeeen varen
 om te zien of de lucht
daar ook blauw is
of niet

foto: Sohrab Sepehri, die bekend staat als een belangrijke moderne mystieke Perzische dichter met als meesterwerk:

De schreden van het water.


20-6-2016

Ik stond net met een medewerker van Humanitas te praten op de re-integratiemarkt in de bajes toen ik op mijn schouder getikt werd.

Het was Sara, die werkt als forensisch begeleider bij Humanitas.

Over een half jaar is ze klaar met de HBO. Wat een doorzetter!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op sara en sohrab (sepehri)/ juni 2016 ontmoeting met Sara

  1. Catharina Anna Maria zegt:

    Ja. Hou ons op de hoogte.

  2. kees smit zegt:

    Klinkt heel aangrijpend, Laila. Maar waarom deze foto?Reactie is geredigeerd

  3. laila zegt:

    @CAM.
    Doe ik.
    @kees.
    Iris? Het antwoord staat in de tekst, die ik wat veranderde.

  4. kees smit zegt:

    Ik zag er zo gauw geen dichter in, en de kleine lettertjes had ik zeker niet gezien.

  5. edu zegt:

    Mooi Laila. Ik hoop dat het iets wordt!

  6. laila zegt:

    @kees.
    OK.
    @edu.
    Ik geef de moed nog niet op.

  7. edu zegt:

    @Laila
    Ik heb het verhaal van april nog eens gelezen. Indrukwekkend, zonder twijfel. Houd je ons op de hoogte?!

  8. laila zegt:

    @edu.
    Bedankt voor de moeite edu. Dat stimuleert.

  9. helena zegt:

    Dapper dat ze haar levensverhaal vertelt. En goed dat jij er een boek over schrijft, deze verhalen moeten verteld worden lijkt mij.
    Kader Abdollah schreef ook iets prachtigs over Kopland trouwens en plaatste een gedicht, kan ik me herinneren.

  10. laila zegt:

    Dank voor je reactie Helena.
    Mooi he; die Mirzacolumn.Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s