voor mijn broer

Wanneer was de laatste keer dat we elkaar gezien hebben? Ik weet het niet precies. Drie jaar geleden, vier of vijf?
Het zal te maken hebben met jouw tweede huwelijksdag, maar wanneer dat precies was?
Daarvoor hebben jij en ik en onze zus ons een paar zaterdagen bezig gehouden met het uitruimen van het huis van ma; een emotionele gebeurtenis.
Onze familiebanden zijn oppervlakkig en dat is gewoon zo gegroeid.
Toen ik de deur uit ging op mijn 18e was jij elf.
De laatste tijd denk ik wat meer aan vroeger omdat ik voor een training mijn levensverhaal moet schrijven en twee weken geleden mailde ik je omdat je jarig was geweest. Verjaardagen heb ik al lang "afgeschaft"maar toch zijn dat gebeurtenissen gebleven om even contact te zoeken. Twee keer per jaar dus.

Gisteren mailde je terug. Je zoon is met zijn Mexicaanse vrouw, die hij door het bedrijf waar hij werkt heeft leren kennen, met zijn kind, want  je bent al vroeg grootvader ( zoals je heel jong vader was)  , naar Mexico vertrokken. Jouw "stief"dochter en vriend vertrekken binnenkort naar Indonesie voor een stage en dat is van deze tijd. Veel buitenlandse ervaringen opdoen, terwijl nabije contacten nog wel eens teloorgaan, maar daar wil ik niet dramatisch overdoen.
Wat me ontroerde was dat je mijn blogs bent gaan lezen, waar ik over mailde  en dat je ze bij je favorieten hebt gezet. Op deze manier is er weer een beetje een "link"tussen ons.

Speciaal voor jou koos ik een tekening van Peter van Straaten, een groot vakman die 40 jaar tekent voor VN.

Eerst een zelfportretje en een tekening uit de serie Lust, uit 2006, die ik wel grappig vind.

Peter van Straaten ( 1935): wiens tekeningen regelmatig een inspiratiebron waren voor mijn schrijfgroep.
"Het archief in het hoofd van Peter zit stampvol. Daar zal nog van alles uitkomen", aldus VN.
"Zo ik iets ben, dan ben ik een tekenaar", is zijn devies.
"Ik moet tekenen om te voelen dat ik leef."

Broer(tje) ik hoop dat je dit blogje kunt waarderen.Levenslust is het motto.
groet Laila

afbeelding 1. Zelfportret Peter van Straaten.
 afbeelding 2. De tekenles

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

17 reacties op voor mijn broer

  1. ceesincambodja zegt:

    Mooi!
    Goh, jij ook al?
    En dan woon ik nog wel helemaal in C.

  2. laila zegt:

    Het komt in veel families voor Cees; bij mij overigens zonder conflicten.
    Bedankt voor je reactie.

  3. hippo zegt:

    mooi gebaar Laila
    gr. hippo

  4. mevrouwtrijn zegt:

    Herkenbaar, verwijdering tussen broer en zus, altijd jammer ook zonder conflicten

  5. Jack Pastoor zegt:

    @Laila: Heerlijk dat je weer zo ongedwongen – al is het op afstand – contact met je broer hebt weten te maken. Dat kan met het schrijven vaak makkelijk worden uitgebreid nar intiemere zaken. Je bent dan namelijk – zonder gestoord te worden – meestal weloverwogen – aan het woord.
    Sinds de dood van mijn vader, ongeveerd drie jaar geleden, blijk ik er plotseling een broer en twee zussen bij te hebben. Ik vind het heerlijk. Vooral omdat we eenzelfde soort gestoorde achtergrond hebben. Ik ben veel verder(?), maar ze zijn behoorlijk strijdlustig, van goede wil, krachtig en dapper. Dus dat komt wel goed.
    Dat levensverhaal is ook een goede opdracht. Ik dat kader heb ik eens een afscheidsbrief aan mijn {lieve : – )} moeder geschreven. Dat begon na een weekje met 12 kantjes A4 en het eindigde ruim een jaar later – precies op haar veertigste sterfdag – met 397 kantjes. Eigenlijk was dit ook het opschrijven van mijn levensverhaal. Ze was gestorven toen ik nog jong was. Het is mijn beste (onbedoelde!)therapie geweest.
    Ik heb trouwens toen ook mijn vader een brief geschreven van ruim veertig kantjes met als zelf opgelegde opdracht alleen de liefdevolle of leuke herinneringen op te tekenen. Voor de gezamenlijk beleefde ellende is een leven te kort om het op te schrijven. En het is vooral ook zinloos. Gedane zaken …….enz.
    Mijn suggestie is dan ook: maak er maximaal werk van. Dat levensverhaal en die opnieuw ontdekte contacten. succes!

  6. laila zegt:

    @hippo.
    Dank je wel.
    @mevrouwtrijn.
    Wat je niet gewend bent kun je niet echt missen, maar zo tegen de kerst kan ik wel eens een beetje verlangen naar die grote "warme families"rond een gezellige dis:-)
    @Jack.
    Wat een verhaal weer.
    Het schrijven van een levensverhaal, of eigenlijk meer een levenslijn met markante momenten ( en hoe je gehandeld hebt daarin) is wat mij betreft , in dit geval niet zo uitgebreid. Toch zet het je aan het denken.
    Het contact met mijn broer is eigenlijk altijd zo geweest als ik hierboven beschrijf, zo ben ik het gewend, maar dat hij mijn blogs leest geeft toch iets extra’s.
    Dat maximale uitbreiden klinkt mij iets te te, als je voelt wat ik bedoel. Alsof het programma Spoorloos in beeld is. Ha:-)
    Waar ik overigens graag naar kijk, soms.
    Wat jij beschrijft lijkt op een therapie en ik kan me voorstellen hoe belangrijk dat kan zijn bij een ouder die jong sterft. Mede gezien de traumatische jeugd waar je het eerder over had.
    Bedankt voor je bijdrage.

  7. Jack Pastoor zegt:

    @Laila: In dergelijke gevallen moet je nooit doen wat je niet wilt doen. Bij mij was het eigenlijk gewoon gegroeid omdat ik vond dat 12 bladzijden te weinig inzicht gaven voor de lezer (mijn vrouw en kinderen). Maw, het was eigenlijk onbegrijpelijk. Daarbij kwam dat het ook net als het bekende pellen van een ui was. Of in mijn geval het langzaam ontdooien van een klomp ijs. Ik genoot ervan omdat het mij ongekende inzichten gaf en eigenlijk nog steeds geeft.
    Het programma spoorloos zegt mij overigens niets. Ik ken het alleen van horen zeggen. Het is dus ook niet als iets wat ik je zou kunnen aanraden : -)
    Maar vooral doen wat JIJ wilt doen. Ik was alleen erg geraakt door je opmerking dat je ontroert was (bent) omdat hij je blogs leest. Heerlijk. Het (gevoels)leven gaat mi eigenlijk vooral om deze kleinoden die eigenlijk grote cadeau(tjes) zijn.

  8. Ramirezi zegt:

    Da’s nog eens een grappig kadootje…

  9. laila zegt:

    @jack.
    Het kan ook vermist heten en dan heb je nog Memories. Wat een dweil. De vorige keer kon ik er heerlijk om lachen.
    @Rami.
    Niet dan?:-))

  10. gala zegt:

    een lief gebaar en meer dan een link 😉

  11. Mo zegt:

    Een broer hebben en er dan geen contact mee hebben. Dat is voor mij dus onvoorstelbaar, maar oké, ik heb de wijsheid niet in pacht, ik heb alleen een broer die op zijn achttiende verongelukt is. Er kunnen dingen gebeuren die verwijdering tot gevolg hebben en wie ben ik om daarover te oordelen.
    Mis je hem? Ontbreekt hij in je leven?
    Ik vind dit wel een heel mooi geschreven blog, heel integer, en ik ben blij voor je dat hij jouw blogs leest.
    Een beetje onsamenhangende reactie, maar je blog brengt me een beetje in verwarring doordat het bij mij ook emoties oproept.
    Ik zou zo graag iets dergelijks aan mijn broer willen kunnen schrijven.

  12. knaap met knapzak zegt:

    Voor iemand als ik die geen contact meer heeft met zijn familie, klinkt dit als een vreugevol iets.

  13. laila zegt:

    @gala.
    Dank je wel.
    @Mo.
    Dat is een oprechte reactie en ik krijg er tranen van in mijn ogen.
    @knaap.
    Een soort "gedeelde smart", maar dan anders.

  14. laila zegt:

    nb. Het is niet mijn gewoonte ( of keuze) om zulke persoonlijke blogs te schrijven.

  15. zintuigen zegt:

    Heel mooi geschreven Laila, over iets dat eigenlijk best ergens pijn doet, lijkt me. De humoristisch/melancholische noot van de tekeningen van Peter van Straaten past er heel goed bij, gek op zijn werk.

  16. laila zegt:

    @zintuigen.
    Bedankt voor de reactie zintuigen. Eigenlijk is dit een te persoonlijk blogje voor mijn doen.
    Het zal samenhangen met die duik in mijn leven, die ik moest maken, waardoor allerlei "gevoeligheden" weer bloot zijn gekomen.Ach; we vragen het ook van studenten. Weet ik weer eens hoe dat voelt.
    We moesten het ook nog presenteren, bij ten dele wildvreemde mensen. Voor die eer heb ik bedankt.
    Peter van Straaten; ja ik hou er ook van.
    Eigenlijk heb ik wel zin aan het schrijven van een fucking ,klotegedicht;-)Reactie is geredigeerd

  17. fred van der wal zegt:

    Die kunstschooltjes zijn allemaal akademie blote wijven club en de zogenaamde "leer lingen", tuig van de richel dat nergens voor geschikt is behalve lang uitslapen, hoeren lopen en zuipen wordt daar opgeleid tot beroeps kuttenkijkers en hoerenlopers!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s