psychotrauma scheidslijn lichaam geest ( congres)/ oktober 2015 Sport en Bewegen vluchtelingen Zwolle/ 4-11-2016 Symposium Trauma en beweging Windesheim

Laat ik eens niet zeuren over wat er niet zo goed ging op het congres, maar vooral de bemoedigende ontwikkelingen benadrukken. En dat zijn er vele.
Het congres , waar ik gisteren was , was georganiseerd door de NtVP ( Nederlandstalige Vereniging voor Psychotrauma) opgericht in 2006 met als voorzitter Prof. Berthold Gersons. Een aantal leden waren net terug uit Chicago omdat er ook een internationale vereniging is, waar Miranda Olff voorzitter van is geworden; hoofd van het Center for Psychological Trauma van het AMC. Ze begon met een heldere lezing over de relatie lichaam/geest, die op veel fronten aagetoond kan worden bij extreme stress ( hormonen , hypocampus enz.)die door therapie te beinvloeden is.
In Amerika is men onder andere sterk bezig met de relatie obesitas ( zwaarlijvigheid) en psychotrauma. Het lichaam als “pantser”; een kwaal aldaar, zoals iedereen weet.

Een aantal  ontwikkelingen wil ik in het kort schetsen in de hoop dat de lezer er wat aan heeft.

Lichaamsgerichte benaderering.
De workshop van Mia Scheffer ( werkzaam bij Centrum ’45 )
sprak me enorm aan.
Op overtuigende wijze maakte ze duidelijk hoe getraumatiseerde mensen als het ware door de dissociatie ( afsplitsen lichaam geest) het contact met hun lichaam kwijt raken; verkrampt zijn en daardoor allerlei fysieke klachten ontwikkelen. Het doel is dan om dat contact met eigen lichaam weer te herstellen  en ook met anderen.
“Je bent je lichaam en via dat lichaam kom je in contact met anderen”.
Op een speelse wijze wordt dat geprobeerd, via bewegingsoefeningen, baloefeningen enzovoort.
Ze werkt veel met ex-militairen , veteranen en vluchtelingen benadrukte  dat bij deze groep ook vaak seksuele trauma’s aanwezig zijn ( ze is ook seksuologe), een vaak verwaarloosde kant.
Een beetje ironisch vertelde ze dat clienten er ook plezier aan kunnen beleven en dat andere therapeuten daar wat schamper overdoen.
De vader van de ex-vriendin van mijn zoon uit voormalig Joegoslavie is vorig jaar maanden op en neer gereisd ( door de week verbleef hij daar)naar Alkmaar, waar Centrum ’45 een speciale afdeling heeft voor vluchtelingen.
Zijn PTSS zal heel fors geweest zijn, hij heeft immers vader en broer voor zijn ogen gedood zien worden.
Hij vertelde wel eens over de slapeloosheid, de herbelevingsklachten en later ook de fysieke.
Vaak stond hij midden in de nacht op om te gaan vissen.

Op de vraag of er ook met meditatie gewerkt wordt antwoordde ze:
“Veel getraumatiseerde mensen kunnen niet eens rustig zitten en de ogen dicht doen.” Ze werkt wel met actievere vormen als loopmeditatie en tai-chi.

Ook zij benadrukte de woede-kant die bij mensen waarbij de lichamelijke integriteit is beschadigd een grote rol speelt en dat kan ik me goed voorstellen.
In een workshop van de wetenschapper Frans Winkel  ( oa  risicotaxatie huiselijk geweld) over woede en agressie bij de PTSS ( post traumatische stressstoornis)
werd dat aspect van woede ook benadrukt; een in de hulpverlening verwaarloosd gebied.

Bij de lunch sprak ik met twee maatschappelijk werkers van het AZ Groningen die vertelden over de trauma’s bij de eerste hulpdienstmedewerkers die dagelijks geconfronteerd worden met gruwelijke slachtoffers. Brandweerlieden waren aanwezig en politiemensen.
Eén van mijn studenten die twee jaar bij de politie heeft gewerkt vertelde onlangs dat hij in die korte tijd 16 lijken had gezien.
En dan gaat het echt om gruwelen als verminkte verkeersslachtoffers, mensen die na weken dood thuis aangetroffen worden.
Wat doet dat met een mens?
Ook de NS was aanwezig.
Zowel bij politie, brandweer, NS, ziekenhuizen enzovoort probeert men de deskundigheid op peil te brengen en protocollen te maken voor het handelen na een traumatiserende ervaring;een goede zaak.

Een hele goede zaak vond ik ook het volgende:
Van één van de maatschappelijk werkers hoorde ik dat ze bij een workshop van Prof. Jan Swinkels geweest was; een man die vooral ook bezig is met de kwaliteit van de beroepsuitoefening en richtlijnen.
Uit onderzoek  bij veteranen van de Golfoorlog is weer eens gebleken dat veel van die mannen met lichamelijke klachten terugkwamen, klachten die te maken hebben met de extreme stress.
Algemeen bekend is dat vrij veel vrouwen met dit soort “onverklaarbare”klachten bij de huisarts komen en dat tot nu toe niet echt adekwaat gereageerd werd.
“Doet u het maar rustig aan mevrouwtje.”

Volgens de workshop van Swinkels komen er nu richtlijnen dat huisartsen veel meer moeten doorvragen naar achterliggende psychotrauma’s ( en die zullen er zeker zijn nu gebleken is uit het Rutgers-Nissan-onderzoek dat 1 op de 6 vrouwen onder de 25 te maken heeft met gedwongen seksuele handelingen)

Vanmorgen las ik in de krant dat de wet mbt Huiselijk Geweld, waarbij vanaf 1 januari de dader het huis uit moet, van kracht wordt. Hoewel er praktisch nog veel haken en ogen aanzitten, vind ik het een positieve ontwikkeling.
Een time-out geeft rust en dat is goed voor de toekomst van de kinderen.

afbeelding:
Jan Mankes: Zelfportret met uil,
dat ik zo prachtig vind en vanmorgen in de VK-kunstbijlage aantrof.

http://www.huiselijkgeweld.nl

————————————————————————————————————————————-

Asielzoekers mogen sporten op campus Windesheim

ZWOLLE – Hogeschool Windesheim en sportaccommodatie On Campus in Zwolle zetten de deuren van hun sportfaciliteiten wagenwijd open voor asielzoekers in de IJsselhallen. Elke maandag en woensdag kunnen vluchtelingen twee keer per dag sporten, onder toezicht van studenten en professionals.

Sport is essentieel voor asielzoekers, aldus Windesheim. Het helpt bij het verwerken van traumatische ervaringen en schept een groepsband. Ook de drie sport- en beweegopleidingen van Windesheim (Calo) en de sportvoorziening On Campus willen vanuit hun eigen expertise betrokkenheid tonen: door sport-, spel- en beweegactiviteiten te verzorgen voor asielzoekers in de IJsselhallen in Zwolle.

Beweegaanbod

De stoet vluchtelingen die door Europa trekt en waarvan een deel terechtkomt in noodopvanglocaties in Nederland: het laat medewerkers, alumni en studenten niet onberoerd. Ook Pauline Fellinger, docent psychomotorische therapie, worstelde met de vraag hoe zij zich kon inzetten. “Tot ik vernam dat er vrijwilligers gezocht werden die een beweegaanbod konden organiseren”, vertelt ze.

Calo

“Want vanuit de Calo met expertise op het vlak van pedagogiek, sportorganisatie en psychomotorische therapie kunnen wij dit als geen ander oppakken – binnen of buiten, met veel of weinig materiaal, met grote of kleine groepen én in het bijzonder als pmt’ers met doelgroepen die al het nodige hebben meegemaakt.”

Omdat er al snel draagvlak ontstond, kwam de organisatie in handen te liggen van het Ambulatorium van de Calo. Vanuit deze leer-werkplaats kunnen studenten psychomotorische therapie en sportmanagement uitstekend begeleid worden als ze zich voor het initiatief willen inzetten.

Ook On Campus draagt naast de Calo een steentje bij door facilitair te ondersteunen. Bovendien levert ons netwerk een flinke bijdrage: zo zamelde Sport & Bewegen Landstede MBO sportkleding in, hebben PEC Zwolle United, SportService Zwolle en lokale ondernemers zich ook aan het project verbonden en melden er zich meer en meer organisaties bij ons.

Sinds 28 september worden er elke maandag en woensdag twee keer per dag activiteiten verzorgd door studenten onder toezicht van professionals: van fietsen tot tennis en van badminton tot fitness. Extra sport- en spelmateriaal is welkom (batjes & netjes voor tafeltennis, dart-, kubb-, tafelvoetbal- of sjoelmateriaal én fietsen). Hiervoor is het e-mailadres vluchtelingensport@windesheim.nl geopend.

bron: De Stentor


2-11-2016

4 nov

Symposium Beweging in trauma

Traumabehandeling is in beweging. Naast reguliere behandelmethoden groeit de aandacht voor ervaringsgerichte interventies en voor specifieke invalshoeken en thema’s.

De neurobiologie biedt mogelijk aanknopingspunten die deze ‘beweging’ ondersteunen.

Wat kunt u verwachten?

Windesheim organiseert daarom een symposium waarin nieuwe ontwikkelingen en interventies centraal staan. Zowel de theoretische onderbouwing als praktische invulling komt aan bod in lezingen van internationaal gerenommeerde clinici en onderzoekers. U kunt deelnemen aan workshops, waarin u uw kennis vergroot van ervaringsgerichte therapievormen en andere specifieke en vaak onderbelichte thema’s in traumabehandeling.

Afronding onderzoek

Logo trauma in bewegingHet onderzoeksproject ‘Beweging in trauma’ is een goed voorbeeld van zo’n nieuwe interventie. De afronding van dit project vormt dan ook de opmaat tot dit symposium. Het RAAK-project richt zich op een behandelmodule in de psychomotorische therapie die ingezet kan worden in de eerste behandelfase van complex trauma. In verschillende traumacentra is onderzocht wat de effecten zijn van het toevoegen van deze nieuwe module aan de reguliere behandeling. Op het symposium presenteren wij de onderzoeksresultaten, maakt u kennis met de nieuwe behandelmodule en ontvangt u als deelnemer een exemplaar van de publicatie over deze module.

Programma

Dagindeling symposium
10.00 uur Inloop met koffie thee en koekjes
10.30 uur Opening dr. Jooske van Busschbach, lector Bewegen, Gezondheid en Welzijn
10.45 uur Plenaire lezing Rolf Kleber
11.30 uur Plenaire lezing Frank Corrigan
12.15 uur Lunch
13.00 uur Naar workshopruimtes
13.15 uur Start workshopronde 1
14.10 uur Wisselen van workshop
14.20 uur Start workshopronde 2 (water en frisdrank aanwezig)
15.15 uur Pauze (koffie of thee met iets lekkers erbij)
15.30 uur Plenaire lezing Pim Scholte
16.15 uur Plenaire lezing Mia Scheffers resultaten Beweging in Trauma
17.00 uur Borrel

Keynotes

Op deze dag vinden er vier lezingen plaats van internationaal gerenommeerde clinici en onderzoekers.

Ontwikkelingen en dilemma’s rond de effectiviteit van traumabehandeling

The Comprehensive Resource Model as a way forward in trauma treatment

Trauma bij vluchtelingen en asielzoekers

Beweging in trauma ‒ Achtergronden en resultaten van het onderzoek

Workshops

Tijdens het symposium zijn er twee workshoprondes, waarbij u kunt kiezen uit negen verschillende workshops.

Trauma, seksualiteit en lichaamsbeleving

PTSS, het brein en muziek

De kracht van de combinatie

Trauma in beweging, de module

Met somatoforme dissociatie het dagelijks leven door

In and out of war: meergezinsbehandeling voor veteranengezinnen

Ervaringen en ontwikkelingen in bewegen met vluchtelingen

Beweging en lichamelijkheid in het EMDR-proces

Voor wie?

Het symposium op 4 november 2016 is bedoeld voor professionals die vanuit diverse disciplines betrokken zijn bij traumabehandeling, alsook voor studenten, cliënten en hun naasten.

Kosten

  • Reguliere deelname: € 125,-
  • Studenten: € 50,-
  • Consortiumpartners: kosteloos (maximumaantal deelnemers per partner is 5)
  • Medewerkers Windesheim: kosteloos

Wanneer u zich aanmeldt (reguliere deelname of student), komt u automatisch op de site terecht van onze betalingspartner, waar u het verschuldigde bedrag betaalt om uw aanmelding definitief te maken (iDEAL, Maestro-betaalpas, VISA, American Express, JCB). U kunt dus niet achteraf per factuur betalen.

Tijd en locatie

Vrijdag 4 november: 10.00 – 17.00 uur (met erna afsluitende borrel) op Windesheim, Campus 2-6 in Zwolle.

Ga naar routebeschrijving

Aanmelden

Via de button onder aan de pagina kunt u zich aanmelden voor het symposium op vrijdag 4 november, 10.00 – 17.30 uur, Windesheim Zwolle. Voor meer informatie kunt u per mail contact opnemen met Welmoed van der Wal via: wa.vander.wal@windesheim.nl

Zeg het voort!

Is dit symposium interessant voor bekenden? Stuur de link naar deze pagina dan vooral door naar collega’s en relaties binnen uw eigen netwerk.

U kunt zich niet meer aanmelden voor deze activiteit.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op psychotrauma scheidslijn lichaam geest ( congres)/ oktober 2015 Sport en Bewegen vluchtelingen Zwolle/ 4-11-2016 Symposium Trauma en beweging Windesheim

  1. Jack Pastoor zegt:

    @Laila: lijkt me dat je interessante en motiverende dag hebt gehad. Ik zou bijna jaloers worden dat ik er niet bij was.
    Mag ik een paar kanttekeningen maken? (sorry, retorisch, doe ik normaal niet, maar gezien het medium waarmee we werken kan het niet anders).
    Bij de workshop van Mia Scheffer kan ik me helemaal in de gevolgde stappen vinden. Lichaamswerk is een tot nu toe te weinig gebruikt therapeutisch instrument. Waarschijnlijk omdat het voor zelfs niet getraumatiseerde mensen soms al moeilijk is om écht lichamelijk contact (zonder bijbedoelingen!) te maken. In de VS komt het vaak voor dat mannen vrouwen geen hand geven omdat dat al als een inbreuk op de lichamelijk integriteit kan worden gezien door (op het eerste gezicht?) ‘normale’ mensen.
    Ik ben het echter niet met haar ontwijkende(?) antwoord over meditatie eens. De Vipassana meditatie (waar ik mee bekend ben) wordt wel degelijk gebruikt bij en door mensen die zwaar getraumatiseerd zijn. Bijvoorbeeld in India in gevangenissen. Ook worden er in India veel Vipassana cursussen gevolgd door Israëlische militairen (in hun rondreis periode: -)) die door oorlogshandelingen geestelijk de weg (soms helemaal) kwijt zijn geraakt.
    Even nog een andere kanttekening. Je schrijft/haalt aan:
    = … nu gebleken is uit het Rutgers-Nissan-onderzoek dat 1 op de 6 vrouwen onder de 25 te maken heeft met gedwongen seksuele handelingen. =
    Ik geloof werkelijk geen reet van dergelijke getallen. Volgens mij is de werkelijkheid veel grimmiger. Het lijkt mij zelfs nog moeilijker om dit te onderzoeken dan bijvoorbeeld bedreigingen van homoseksuelen of het aantal antisemitische incidenten (omdat volgens mij veel vrouwen zich vaak nog zelf schuldig menen te moeten voelen. (Ongelofelijk maar nog steeds waar. De “Ik heb het zelf uitgelokt” gedachte). Ook zal het mi veel vaker voorkomen binnen een huwelijk dan bekend wordt gemaakt. De gedachte van vrouwen daar is dan vaak dat de man “rechten’ heeft en ze, als ze niet instemt, als vrouw tekort schiet. Hetzelfde als verkrachting binnen het huwelijk. Daar zijn ook onvoldoende betrouwbare gegevens over.
    Volgens mij zijn de problemen hier veel groter en ligt er erg veel verborgen leed dat wordt onderdrukt. Leed dat volgens mij wel degelijk bijdraagt aan een (wellicht lichte?) vorm van psychotrauma.
    Bij voorbaar sorry : -)) voor de lengte van de tekst, maar ik interesseer me nu eenmaal voor dit soort onderwerpen.

  2. Lisette zegt:

    In de Volkskrant, excuus ik weet datum niet meer en titel artikel ook niet, las ik een keer een verhaal over een vader die huiselijk geweld pleegde omdat zijn kind door bureaucratie en wachtlijsten geen hulp kreeg. Ik werk keihard aan mezelf om niet sceptisch te worden, om goedheid in verantwoordelijke mensen te zien. Maar de situatie is voor vele kinderen en jongeren hopeloos, ook als de ouders functioneren en kunnen zoeken naar hulp. Zelfs als je knokt voor je kind om een school te vinden sta je vaak nog met je rug tegen de muur. Dat wij voor ons kind een school hebben is te danken aan het individu dat in het onderwijs werkt en helpt. Vele kinderen zitten zonder school, zie onderste artikel uit mijn inhoudsopgave. VAak ook nog kinderen die makkelijk leren maar die psychische problemen hebben.
    Nogmaals, agressie, en zeker huiselijk, is NOOIT goed te praten en dient op alle manieren bestreden te worden. Maar ik geloof wel dat er mensen zijn die de wanhoop ondervinden omdat zij geen adequate hulp krijgen.
    En die vader? Kreeg agressie-training. En het kind? Geen hulp waar de vader zo wanhopig naar zocht.Reactie is geredigeerd

  3. laila zegt:

    @Jack.
    Je klinkt ( steeds meer) als een deskundige;-) en ik zou graag willen weten in wat voor hoedanigheid.
    Wat betreft jouw bijdrage over meditatie bij militairen:
    heel interessant om te lezen.
    Onderzoek heeft allang aangetoond hoe effectief meditatie kan zijn en dat het werkt bij militairen vind ik fijn om te horen.
    Het antwoord van Mia Scheffers werd zo terloops aan het eind gegeven. Ongetwijfeld zal dat samenhangen met haar eigen voorkeuren. Ze heeft overigens een behoorlijke staat van dienst ( oa als docent/onderzoeker Bewegingswetenschappen) Ik vond haar een bijzonder Echte vrouw ( of liever gezegd Mens)
    Wat betreft die cijfers van Rutgers-Nissan:
    Ik ben het met je eens:
    Die cijfers zijn waarschijnlijk slechts de top van de ijsberg en angst om aangifte te doen speelt veelal een rol. Met name door oa bedreigingen.Nu de dader uit huis geplaatst wordt, zal die angst verminderen.
    Bedankt voor de lengte ook van de tekst:-)
    @Lisette.
    Allerlei hopeloze situaties kunnen huiselijk geweld veroorzaken. Armoede, problemen met de kinderen en wat ik nu ook van een wetenschapper heb gehoord:
    Een verwaarloosde PTSS van een vrouw kan, door haar gedrag, geweld oproepen, als het ware .
    Het feit dat de man dan de Dader is geeft een ietwat vertekend beeld, omdat hij nu eenmaal harder kan slaan.
    Een complex onderwerp.

  4. Jack Pastoor zegt:

    @Laila: Zoals al eerder op je blog gereageerd ben ik een ervaringsdeskundige in de zin dat ik ben opgegroeid in een extreem getraumatiseerd gezin waar geweld de meest normale omgangsvorm was.
    Die wat moeilijke jeugd had blijkbaar tot gevolg dat ik goed was in het aanvoelen van jonge mensen die in probleemsituaties waren terecht gekomen. Ik heb een studie in die richting op de universiteit in Amsterdam afgerond en later via cursussen bij het KPC mij verder verdiept in begeleiding en counseling. Iets wat ik ruim twintig jaar heb gedaan. Het één en ander maakt mij natuurlijk allerminst een deskundige, maar ik ben net deskundig genoeg om te weten wat de grenzen van deskundigheid op dit gebied zijn en waar nog veel is te ontdekken. Vandaar dat ik een beetje jaloers op je was : -)

  5. R.Kruzdlo zegt:

    P.Koch de schilder? Ik weet niet hoe je het schrijft. Kunst hoort er bij…

  6. Coby zegt:

    Allereerst: wat een prachtige en (vind ik ook)toepasselijke Jan Mankes boven je bijdrage. Met belangstelling je verslag, en de beschrijving van vooral de bemoedigende ontwikkelingen gelezen. Over het lichamelijke component en hoe dat te betrekken: erg goed en belangrijk. Er wordt teveel met hoofd en taal/woorden gewerkt in therapie/hulpverlening. Niet alleen raakt een getraumatiseerd iemand, een kind, een baby het contact met het lichaam kwijt, elk trauma laat een spoor/afdruk achter in het lichaam. Het verandert iets in de spierspanning. Onbewust voor de geest reageert het lichaam daar nog steeds langs. Ook blokkades in het lichaam die soms al vroeg zijn opgetreden, maar nooit met de geest bereikt en met taal verwoord kunnen worden, bepalen de getraumatiseerde. Het lichaam wéét. Het heeft alles opgeslagen. Er is daar nog een hoop "winst" te behalen.
    In mijn bijdrage hersenwerk, en ook de drie delen mijn gedachten en wensen heb ik een overzicht gegeven van de stand van zaken die op dit moment bekend is van wat mishandeling, verwaarlozing en misbruik op heel jonge leeftijd doet en betekent. Wat het in de hersenen doet, wat het betekent, ook op gebied van afweersysteem e.d.
    Ook over de woede, ja, een verwaarloosd gebied. Ook bij en in mezelf, denk en weet ik. Ik ken weinig veilige en werkende behandelingen van die woede-kant, moet ik eerlijk bekennen. Ik weet niet of jij daar meer over en van weet of daar op dat congres van hoorde.
    In ieder geval een interessante, en ook in de reacties van Jack Pastoor en Lisette aanvullende, bijdrage, waarvoor dank.
    Hartelijke groet, CobyReactie is geredigeerd

  7. Ina Dijstelberge zegt:

    Genoten van de bijdrage.

  8. Zwollywood zegt:

    Goede bijdrage Laila….k heb ook een voortreffelijke dag in de Buitensocieteit doorgemaakt. Veel contacten gelegd en een lezing over ‘kind en trauma’ en ‘NS-personeel een dodelijke aanrijdingen bijgewoond.
    Een kind heeft een paar andere uitingskenmerken vergeleken met volwassenen.
    Bij tijd zal ik er nog op terug komen. Groet.

  9. laila zegt:

    @Jack.
    Bedankt voor de aanvullende informatie. Over het begrip deskundigheid hoeven we niet uit te wijden. Dat je de "extreem traumatische"gezinssituatie hebt weten om te buigen naar coaching van jongeren zegt veel.
    @R.
    Pijke KOch? Nee, Jan Mankes.
    @Coby.
    Jouw reactie stel ik zeer op prijs.
    Die lichaamsgerichte kant boeit me al jaren en ik praat er regelmatig over met collega’s van de Bewegingsafdeling( PMT) Volgens mij beklijft psychotherapie amper als er niet tegelijk met dat lichaam gewerkt wordt, via non-verbale therapieen. Ook creatieve therapie en muziektherapie.Het lichaam wéét; inderdaad.
    Over de woedekant in therapie weet ik ( men) niet zoveel. Zoals ik stelde: het is een verwaarloosd gebied.
    Interessant vond ik nog wel de opmerking van Mia Scheffer over boksen. Bij chronische stress is er veel arousal en boksen wakkert dat alleen maar aan.Meditatievormen bieden meer soulaas.Ze liet ook in de workshop zien hoe ze die arousal probeert te verminderen.
    Ik zal nog eens kijken naar jouw bijdrage hersenwerk.
    @Ina.
    Bedankt.
    @Zwolly.
    Ik ben benieuwd naar jouw indrukken.

  10. laila zegt:

    Als ik probeer met objectieve maatstaven te kijken dan is dit een interessante bijdrage.
    Wat zegt het over de blogwereld als het grootste deel liever elkaar in de haren zit dan het "fatsoen"opbrengt om een goede bijdrage aan te bevelen?
    Voer voor psychologen en inderdaad:
    je zou er op kunnen promoveren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s